Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Η Μάχη της Λέρου

Βομβαρδισμός της Λέρου από την γερμανική πολεμική αεροπορία, αρχές Νοεμβρίου του 1943 (Πηγή)
Η μάχη της Λέρου!  Μια μεγάλη μάχη που διαδραματίστηκε τέτοιες μέρες, την χρονιά του 1943! Γράφτηκαν σελίδες ηρωισμού και υπήρξαν πράξεις ανδρείας, χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα για τους συμμάχους, που ήταν οι μεγάλοι ηττημένοι, μαζί με τους προσχωρήσαντες Ιταλούς.

Οι εντυπώσεις αυτών που συμμετείχαν στη μάχη πολλές και σε αρκετούς τραυματικές!

Οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές μαζί με τους αμφίβιους καταδρομείς τους, επικράτησαν, έχοντας την απόλυτη αεροπορική υπεροχή! 

Για την μάχη αυτή είχαμε αναφερθεί σε παλαιότερο άρθρο! Μπορείτε όμως να διαβάσετε και άλλες λεπτομέρειες ΕΔΩ.

Παράλληλα με την μάχη που ξεκίνησε στις 26 Σεπτεμβρίου  και έληξε στις 16 Νοεμβρίου του 1943, υπήρξαν μικρότερης κλίμακας ενέργειες, που τις ανέλαβαν νεοζηλανδικά τμήματα καταδρομών, αλλά.. η κακή τακτική χρησιμοποίησή τους, οδήγησε στην εξόντωσή τους, σ' ένα μικρό νησάκι καταμεσής του Αιγαίου, τη Λέβιθα! Αν δεν την ξέρετε την ιστορία, διαβάστε τι έγινε τότε, ΕΔΩ!

Η προσβολή του ελληνικού αντιτορπιλικού "Βασίλισσα Όλγα" δεξιά και του βρετανικού "Interpid" αριστερά (Πηγή)
Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1943, τα γερμανικά αεροπλάνα έπληξαν καίρια και βύθισαν το ελληνικό αντιτορπιλικό "Βασίλισσα Όλγα" μέσα στο Λακί,  και το βρετανικό "Interpid", τα οποία είχαν καταπλεύσει, προς υποστήριξη των χερσαίων συμμαχικών τμημάτων. Ήταν η τελευταία αποστολή του ελληνικού πλοίου,  αλλά και του βρετανικού, μετά από μια ένδοξη δράση κατά τη διάρκεια του πολέμου!

"Την ημέρα της βύθισής του, στο Βασίλισσα Όλγα επέβαιναν ως πλήρωμα 211 Έλληνες αξιωματικοί και ναυτοδίοποι και 11 Άγγλοι ναύτες, συνολικά δηλαδή 222 άνδρες. Από αυτούς έχασαν την ζωή τους ο κυβερνήτης, πέντε αξιωματικοί, 10 υπαξιωματικοί, 54 ναυτοδίοποι και τρεις Άγγλοι ναύτες. Από τους συνολικά 141 Έλληνες διασωθέντες υπήρχαν 23 τραυματίες. Επίσης ως επισκέπτες επέβαιναν στο αντιτορπιλικό 15 Λέριοι πολίτες και 7 Έλληνες ναύτες από το πλήρωμα του φορτηγού πλοίου Taganrod. Από αυτούς έχασαν την ζωή τους 3 Λέριοι και 4 ναύτες"

Λέγεται ότι η εγκληματική αδράνεια των ιταλικών παρατηρητηρίων έγκαιρης ειδοποίησης, οδήγησε στην θανάσιμη προσβολή των συμμαχικών πλοίων!

Παλιές ιστορίες, που δεν πρέπει  να ξεχνιούνται!



Ανιχνευτής






Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Βολές μάχης!

Στιγμιότυπο από την εκπαίδευση προσωπικού ελληνικών Μονάδων Ειδικών Δυνάμεων, με εκτέλεση βολών μάχης ταχείας αντίδρασης, που πραγματοποιήθηκε το δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου 2014. (Πηγή)


Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Η μάχη του Άρνεμ

Η οδική γέφυρα του Άρνεμ, όπως φωτογραφήθηκε απ' αέρος την δεύτερη ημέρα των επιχειρήσεων. Στο βόρειο άκρο της διακρίνονται κατεστραμμένα γερμανικά οχήματα και βρετανικά τμήματα σε αμυντική διάταξη. (Πηγή)
Η μάχη του Άρνεμ, ήταν μια από τις πιο μεγάλες  διακλαδικές επιχειρήσεις του 2ου ΠΠ που έλαβε χώρα στο διάστημα μεταξύ 17 και 26 Σεπτεμβρίου του 1944.  Περιλάμβανε μιας μεγάλης κλίμακας αεραποβατική επιχείρηση, μετά από την απόβαση στη Νορμανδία, με σκοπό την έγκαιρη κατάληψη των γεφυρών του Ρήνου που βρίσκονταν κοντά στην ομώνυμη ολλανδική πόλη, έτσι ώστε να  διατηρηθούν  ανέπαφες μέχρις συνένωσης με τις προελαύνουσες συμμαχικές δυνάμεις.

Οι σύμμαχοι επιδίωκαν, με την κατάληψη τέτοιων γεφυρών ή περασμάτων, να παρακάμψουν την ισχυρή γερμανική αμυντική γραμμή Siegfried  και να εισχωρήσουν γρήγορα στην κοιλάδα του Ρουρ όπου βρισκόταν η βαριά βιομηχανική περιοχή των Γερμανών. Έτσι εκτιμούσαν ότι θα μπορούσαν να σταματήσουν την γερμανική "πολεμική μηχανή" και ότι θα επέσπευδαν την λήξη του πολέμου.

Πολύ καλή σύλληψη της ιδέας ενεργείας, που ανήκε στον Στρατηγό Μοντγκόμερι, αλλά πολύ δύσκολη στην εκτέλεση, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων. Το γενικό σχέδιο των αεραποβατικών επιχειρήσεων, πήρε την ονομασία "Market Garden". Η αμερικανική 101 αεραποβατική μεραρχία ανέλαβε την κατάληψη γεφυρών στην περιοχή του Έιντχοβεν, ενώ η επίσης αμερικανική 82 αεραποβατική μεραρχία ανέλαβε να εξασφαλίσει τα περάσματα στην περιοχή του Νέιμεγχεν

Η σχεδίαση για τις γέφυρες του Άρνεμ, προέβλεπε την ρίψη αλεξιπτωτιστών και την προσγείωση στρατευμάτων με ανεμοπλάνα όπως φαίνεται στο σχεδιάγραμμα παρακάτω.

Με την μπλε γραμμή απεικονίζεται η γραμμή του αεροπρογεφυρώματος που σχεδίαζαν να διατηρήσουν οι Βρετανοί αλεξιπτωτιστές μέχρι να συνενωθούν με τις προελαύνουσες χερσαίες δυνάμεις τους.  Νότια με την ένδειξη DZ "K"΄φαίνεται η τότε σχεδιασθείσα ζώνη ρίψεως των Πολωνών. Όλες οι ζώνες είχαν σχεδιαστεί να βρίσκονται μακριά από την γέφυρα γιατί οι πληροφορίες των Βρετανών ανέφεραν την ύπαρξη αντιαεροπορικών μέσων γύρω απ' αυτήν. Η ζώνη με την επισήμανση: SDZ "V" (ζώνη ρίψεως εφοδίων) καθώς και η ΖΡ της πολωνικής ταξιαρχίας που βρίσκονταν εγγύς, θα ενεργοποιούνταν σε μεταγενέστερο χρόνο, μετά την κατάληψη της γέφυρας από το 1ο κύμα της αεραποβατικής δύναμης.   (Πηγή)


Οι γέφυρες του Άρνεμ, (μια οδική, μια σιδηροδρομική και 1 πορθμείο), βρίσκονταν στο βορειότερο σημείο της ζώνης ενεργείας του βρετανικού ΧΧΧ Σώματος Στρατού το οποίο είχε σχεδιασθεί να προελάσει ανατολικά μέσα στη Γερμανία, σαν πρώτο κλιμάκιο της 2ης βρετανικής στρατιάς, εκμεταλλευόμενο την διατήρηση των ανέπαφων γεφυρών από τις αεραποβατικές δυνάμεις, με τις οποίες θα έκανε συνένωση εντός δύο έως τριών ημερών από την ημέρα έναρξης της αεραποβατικής επιχείρησης.

Την κατάληψη των γεφυρών του Άρνεμ, που βρισκόταν 97 χιλιόμετρα πίσω από τις εχθρικές γραμμές, την ανέλαβε η 1η βρετανική αεραποβατική μεραρχία, με διοικητή τον υποστράτηγο Ρόι Έρκχαρτ συνεπικουρούμενη από ένα σύνταγμα ανεμοπτέρων και από την ανεξάρτητη πολωνική 1η ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών.

Η μεραρχία περιλάμβανε δύο ταξιαρχίες αλεξιπτωτιστών, μια αερομεταφερόμενη ταξιαρχία (με ανεμοπλάνα), μια μοίρα πυροβολικού, μονάδα μηχανικού, μονάδα εφοδιασμού-μεταφορών, μονάδα υγειονομικού. Όλες οι μονάδες είχαν πολεμική εμπειρία από επιχειρήσεις σε άλλα μέτωπα, αλλά η μεραρχία σαν σχηματισμός, για πρώτη φορά ανελάμβανε πολεμική αποστολή με πλήρη συγκρότηση. Ο δε διοικητής της ανελάμβανε επίσης για πρώτη φορά διοίκηση μεραρχίας και το οξύμωρο ήταν, ότι τον έπιανε ..ναυτία όταν ταξίδευε με αεροπλάνο!

Οι Βρετανοί θεώρησαν ότι θα ήταν μια εύκολη επιχείρηση, εκτιμώντας ότι ο αντίπαλος, είχε ήδη αποδιοργανωθεί υποχωρώντας μπροστά στην προέλαση των συμμάχων. Οι εκτιμήσεις τους όμως ήταν λανθασμένες, γιατί βασίστηκαν σε λάθος πληροφορίες, οι οποίες ανέφεραν για την περιοχή του Άρνεμ,  ύπαρξη τμημάτων επιστρατευμένων εφέδρων μεγάλης ηλικίας, αμελητέας επικινδυνότητας για τους αλεξιπτωτιστές!

 Για την ακρίβεια, οι πληροφορίες υπήρχαν για την ύπαρξη γερμανικών δυνάμεων και μάλιστα τεθωρακισμένων στην περιοχή, προερχόμενες και από την ολλανδική αντίσταση, αλλά δεν αξιοποιήθηκαν στο βαθμό που έπρεπε. Η "ζέση" για την αεραποβατική επιχείρηση, συνεπήρε τους επιτελείς αξιωματικούς-αλεξιπτωτιστές και δεν έδωσαν την βαρύτητα που έπρεπε στην ανάλυση των πληροφοριών. Ειδικότερα ήθελαν να αποδείξουν ότι μπορούν ν' αναλάβουν αυτοδύναμα τέτοιες αποστολές! Εδώ έγινε το μεγάλο σφάλμα!

 Στην πραγματικότητα η περιοχή του Άρνεμ είχε καθοριστεί από τους Γερμανούς σαν χώρος ανασυγκροτήσεως των εφεδρικών μονάδων τους που είχαν αποχωρήσει από την περιοχή του Ατλαντικού, ειδικά μετά την κατάληψη της Αμβέρσας από τους συμμάχους, αρχές Σεπτεμβρίου 1944. Στην περιοχή, δυτικά της πόλης,  βρίσκονταν σταθμευμένες γερμανικές μονάδες όλων των κλάδων, που αποτελούσαν μια μικτή δύναμη επιχειρήσεων,  δυνάμεως 7 ταγμάτων, με ένα στρατηγείο μετόπισθεν.

Κοντά στο Άρνεμ, ήταν εγκατεστημένο το στρατηγείο του διοικητή της γερμανικής Ομάδος Στρατιών Β το οποίο είχε σαν αποστολή την αναδιοργάνωση των σκορπισμένων μονάδων και την οργάνωση της άμυνας της περιοχής.

Επιπλέον βόρεια του Άρνεμ, είχαν συγκεντρωθεί για αναδιοργάνωση, μονάδες του ΙΙου τεθωρακισμένου σώματος στρατού των SS, προερχόμενες από την 9η και 10η τεθωρακισμένες μεραρχίες SS αντίστοιχα, μετά την διαφυγή τους από τον θύλακα του Φαλέζε. Ειδικά αυτές οι μεραρχίες ήταν καλά εκπαιδευμένες στην αντιμετώπιση αεραποβατικών στρατευμάτων.

Για να γίνει πιο αντιληπτή η δυνατότητα αυτών των σχηματισμών, αρκεί να ειπωθεί ότι η 9η μεραρχία για παράδειγμα, διέθετε εκεί μια μηχανοκίνητη ταξιαρχία πεζικού, μια μοίρα πυροβολικού, δύο αυτοκινούμενες πυροβολαρχίες και μια ίλη αρμάτων. Εκτιμάται ότι η συνολική δύναμη των σχηματισμών SS έφτανε τους 7.000 άνδρες, με βαρύ εξοπλισμό!

Υπήρχαν και οι Ολλανδοί Ναζί όμως, που είχαν οργανωθεί, σε ένα τάγμα επιτήρησης των γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης της περιοχής μαζί με Ουκρανούς Ναζί,(για να μην ξεχνάμε την ιστορία). Υπήρχε ακόμη  ένα ολλανδικό τάγμα πεζικού SS που εκπαιδευόταν σε μια κοντινή πόλη.

Επομένως τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα όπως πίστευαν οι Βρετανοί αλεξιπτωτιστές πολλοί από τους οποίους είχαν πάρει στο φόρτο τους και προσωπικά αντικείμενα για "ώρες ανάπαυσης" που πίστευαν ότι θα ήταν αρκετές!

Η σχεδίαση της αεραποβατικής επιχείρησης στο Άρνεμ, παρουσιάζει ενδιαφέρον για ένα στρατιωτικό μελετητή. Λόγω της μεγάλης κλίμακας αεραπόβασης σε τρεις διαφορετικές περιοχές, εκτελούμενης από τρεις αντίστοιχα μεραρχίες,  τα αεροπορικά μεταφορικά μέσα δεν ήταν διαθέσιμα για την εκτέλεση μιας και μοναδικής διαδρομής προς τον αντικειμενικό σκοπό της βρετανικής 1ης μεραρχίας. Αποφασίστηκε λοιπόν η μεταφορά της σε τρεις διαδρομές, με εκτέλεση μιας διαδρομής ανά ημέρα.

Έτσι το σχέδιο επιχειρήσεων προέβλεπε:

 Σε 1η φάση, (1η ημέρα):

Την ρίψη της 1ης ταξιαρχίας αλεξιπτωτιστών και την προσγείωση με ανεμοπλάνα της 1ης αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας, μαζί με μια μοίρα πυροβολικού, λόχο μηχανικού και λόχο υγειονομικού. Μαζί τους, θα προσγειωνόταν και το τακτικό στρατηγείο της μεραρχίας. Η προσγείωση των αερομεταφερομένων στρατευμάτων θα γινόταν στις ΖΠ "S" και "Z" αντίστοιχα (δείτε τον χάρτη παραπάνω), με σκοπό να εξασφαλίσουν τις υπόλοιπες σχεδιασθείσες ΖΡ και ΖΠ για τις επόμενες ημέρες.

Η ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών με τα τρία τάγματά της  θα έπεφτε στην ΖΡ "Χ" και από εκεί, το κάθε τάγμα θα ακολουθούσε δικό του δρομολόγιο για να καταλάβει τις γέφυρες του Άρνεμ. Το 2ο τάγμα κινούμενο παράλληλα με τις όχθες, θα έμπαινε στην πόλη θα απέκοπτε τον κεντρικό δρόμο προς την οδική γέφυρα και θα εξασφάλιζε την σιδηροδρομική γραμμή και το πορθμείο που βρισκόταν ανάμεσά τους. (Αυτό το τάγμα, με διοικητή τον αντισυνταγματάρχη Φροστ τράβηξε το μεγαλύτερο βάρος της μάχης τελικά).

Το 3ο τάγμα θα έμπαινε στο Άρνεμ, θα βοηθούσε στην κατάληψη της οδικής γέφυρας σε συνεργασία με το 2ο τάγμα και θα καταλάμβανε αμυντική διάταξη ανατολικά της πόλης. Το 1ο τάγμα θα προχωρούσε βόρεια της σιδηροδρομικής γραμμής και θα καταλάμβανε τα υψώματα βόρεια και βορειοδυτικά της πόλης. Μπροστά από αυτό το τάγμα θα προπορευόταν εποχούμενη διμοιρία αναγνώρισης.

Σε 2η φάση (2η ημέρα)

Η 4η ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών θα έκανε ρίψη στην ΖΡ "Υ". Τα τάγματα αυτής της ταξιαρχίας, θα ενίσχυαν και θα εξασφάλιζαν το αεροπρογεφύρωμα βόρεια και βορειοδυτικά της πόλης. Μαζί με αυτήν την ταξιαρχία, θα προσγειώνονταν με ανεμοπλάνα στην ΖΠ "Χ" μονάδα πυροβολικού και τα β' κλιμάκια της 1ης αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας, που θα προσγειωνόταν την 1η ημέρα.

Σε 3η φάση (3η ημέρα)

Η πολωνική ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών θα έκανε ρίψη στην ΖΡ "Κ" νότια του ποταμού και καλύπτοντας την οδική γέφυρα, θα εξασφάλιζε το αεροπρογεφύρωμα ανατολικά της πόλης, αφού θα συνενωνόταν πρώτα με την πυροβολαρχία της που θα προσγειωνόταν στην ΖΠ "L".

Μετά την ολοκλήρωση των ρίψεων και των προσγειώσεων, η 1η αερομεταφερόμενη ταξιαρχία που μέχρι τότε ασφάλιζε τις ΖΡ και τις ΖΠ, θα αναδιπλωνόταν και θα εξασφάλιζε το δυτικό πλευρό του αεροπρογεφυρώματος, ενώ η 1η ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών θα αναδιατασσόταν για να καλύψει τη νότια πλευρά του αεροπρογεφυρώματος.

Σε 4η φάση (4η-5η ημέρα)

Εκτέλεση συνένωσης με τα προελαύνοντα τμήματα του βρετανικού ΧΧΧ σώματος στρατού. Στη συνέχεια η μεραρχία θα αποτελούσε ακολουθούσα δύναμη  του παραπάνω σώματος.

Καθημερινά η μεραρχία θα ανεφοδιαζόταν απ' αέρος με ρίψη εφοδίων και υλικών σε προσχεδιασμένες ΖΡ εφοδίων  "L" και  "V".

Λόγω της ανησυχίας των αεροπόρων για ύπαρξη αντιαεροπορικών όπλων στην περιοχή, όλες οι ΖΡ και ΖΠ σχεδιάστηκαν μακριά από τις γέφυρες (ειδικά οι ΖΡ και ΖΠ της 1ης ημέρας), σε αποστάσεις πάνω από 13 χιλιόμετρα. Επίσης η ανάγκη εξασφάλισης ΖΡ εφοδίων για την δύναμη, οδήγησε τους επιτελείς στην σχεδίαση αεροπρογεφυρώματος του οποίου η περίμετρος έφτανε τα ..29 χιλιόμετρα και περίκλειε όλη την πόλη του Άρνεμ!

Εύκολο στα χαρτιά, αλλά.. διαφορετικά κύλησαν τα πράγματα στην πράξη! Η κακή πληροφόρηση και οι κακές επικοινωνίες, (μάλλον καθόλου επικοινωνίες στο τέλος) τόσο στο εσωτερικό της μεραρχίας, όσο και με τα προϊστάμενα κλιμάκια, οδήγησαν σε παταγώδη αποτυχία της επιχείρησης, με μεγάλες απώλειες σε προσωπικό και υλικό!

Οι δυνάμεις συνένωσης δεν ήλθαν ποτέ! Το ΧΧΧ σώμα στρατού "κόλλησε" σε αγώνα τριβής και καθυστέρησε, μέσα από λάθος εκτιμήσεις και αποφάσεις! Μετά από 9 ημέρες αγώνα, (πολύ περισσότερες απ' αυτές που είχαν υπολογιστεί) περικυκλωμένη από ισχυρές γερμανικές δυνάμεις και με ενισχύσεις τους  που συνεχώς κατέφθαναν, η μεραρχία αναγκάσθηκε να ..διαφύγει ακολουθώντας σχέδιο εκκένωσης, αφήνοντας πίσω 1.485 νεκρούς, 6.525 συλληφθέντες και αγνοούμενους. Κατόρθωσαν να διαφύγουν 3.910 άνδρες συνολικά. Η 1η βρετανική αεραποβατική μεραρχία ποτέ δεν "συνήλθε", μετά την απώλεια των 3/4 της δύναμής της (περίπου 11.500 άνδρες μαζί με τους Πολωνούς και τα πληρώματα των ανεμοπλάνων)

Στο πεδίο της μάχης υπήρξαν δείγματα ανδρείας και από τις δύο αντίπαλες πλευρές. Δύο διοικητές ταξιαρχίας , οκτώ διοικητές ταγμάτων, και 26 διοικητές λόχων, έμειναν για πάντα εκεί.

Η περιγραφή της μάχης, όπως εξελίχτηκε, σε σχέση και με τις αντίστοιχες αεραποβατικές επιχειρήσεις των Αμερικανών, αποτυπώνεται σε ένα εξαιρετικό άρθρο της Στρατιωτικής Επιθεώρησης Σεπτ-Δεκ. 2013,  που μπορείτε να το βρείτε και ΕΔΩ.

Διαβάστε όμως παρακάτω, ένα απόσπασμα από την "Iστορία του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου", του Ρεϊμόν Καρτιέ, βιβλίο των εκδοτικών οίκων Larousse και Paris Match, που με γλαφυρό τρόπο περιγράφει σε συντομία την μάχη:

"Η προσγείωσή της 1ης βρετανικής αερομεταφερόμενης μεραρχίας, υπήρξε ακόμα πιο τέλεια από ότι των δύο αμερικανικών μεραρχιών. Δεν έχασε ούτε ένα από τα 335 αεροπλάνα της και τα 319 ανεμοπλάνα της. Αντικειμενικοί της στόχοι, συγκεντρωμένοι, είναι οι δυο γέφυρες, σιδηροδρομική και οδική που περνούν, μέσα στο ίδιο το Άρνχεμ, πάνω από τον Νέντερ Ριν ή Κάτω Rhein. Δυστυχώς, μια υπερεκτίμηση της αντιαεροπορικής άμυνας οδήγησε να ορισθούν οι ζώνες ρίψης των αλεξιπτωτιστών πάρα πολύ μακριά από την πόλη. Οι άνδρες της  μεραρχίας, πρέπει να διασχίσουν 10km περίπου για ν’ αρχίσουν τη μάχη.

Έπειτα από την έξοχη προσγείωση, η συγκέντρωση των δυνάμεων είναι πολύ βραδεία. Εξ αιτίας μιας υπερβολικά προσεκτικής μεθόδου που εφαρμόζουν, οι Άγγλοι αλεξιπτωτιστές δεν αντιλαμβάνονται πως η αποκοτιά είναι η καλύτερη φρόνηση σε μια επαναστατική επιχείρηση. Ο άμαχος πληθυσμός δεν διευκολύνει τα πράγματα. Οι κάτοικοι βγαίνουν κατά μάζες από τα κομψά σπίτια του Βολφχέζε, του Ρένκεν, του Χέβηντορφ, παραληρώντας από χαρά, ανεμίζοντας τρίχρωμες σημαίες ή κρεμώντας πορτοκαλιές κορδέλες, τραβώντας τους Άγγλους στρατιώτες για να τους προσφέρουν τσάι στα σπίτια. 

Οι Άγγλοι βαδίζουν προς τη μάχη μέσα σ’ ένα πανηγύρι. Άλλωστε μια μόνη ταξιαρχία κατευθύνεται προς τους αντικειμενικούς στόχους, ενώ η άλλη αναπτύσσεται αμυντικά γύρω από τον χώρο της απόβασης. Τελικά, επειδή δυο τάγματα άφησαν τον εχθρό να ανακόψει την προώθησή τους στις παρυφές του Οοστερμπέκ, μόνο ένα τάγμα κάτω από τις διαταγές του αντισυνταγματάρχη Φροστ οφείλει να εκπληρώσει το έργο που είχε ανατεθεί σ’ ολόκληρη τη μεραρχία.

Μπροστά στο τζιπ του Φροστ, η σιδηροδρομική γέφυρα ανατινάσσεται, κουλουριάζεται σαν σκουλήκι. Συνεχίζοντας την πορεία του μέσα από τα δρομάκια του Άρνχεμ, το τάγμα φθάνει στις 20:30 στην άκρη της μεγάλης γέφυρας. Διόλου πολεμοχαρείς, οι 25 γέροι Γερμανοί στρατιώτες που την φρουρούν το βάζουν στα πόδια σαν ένας άνθρωπος. Αντί να καταλάβει αμέσως τις δυο εξόδους, ο Φροστ στέλνει συνετά μια περίπολο και όταν δέχεται τα πυρά ενός αντιαεροπορικού πυροβόλου αποφασίζει να περιμένει ως την αυγή στη δεξιά όχθη. Οι γερμανικές αναφορές για τη μάχη θα υπογραμμίσουν όλες ότι οι Άγγλοι έχασαν τις ευκαιρίες που τους παρουσιάσθηκαν με την αυστηρά ρυθμισμένη βραδύτητα των κινήσεών τους. Πείσμωνες, συχνά ηρωικοί στην επίθεση, οι Άγγλοι δεν διαθέτουν τη σπίθα από όπου ξεπηδά η επιθετική επιτυχία.

Έχει νυκτώσει. Ο Φροστ ταμπουρώνεται στα πρώτα σπίτια του Νούμεγκσβεγκ, παρ’ όλες τις διαμαρτυρίες των κατοίκων και μάλιστα τη χειροδικία μιας γριάς Ολλανδής που κτυπούσε με τον πλάστη ζαχαροπλαστικής τους ελευθερωτές της χώρας της και καταστροφείς του σπιτιού της. Οι Γερμανοί, που είχαν σπεύσει στο μεταξύ, οχυρώνονται στα σπίτια της αριστερής όχθης. Όλοι κοιμούνται μέσα σε μια υπερφυσική σιγή, αλλά η μάχη αρχίζει με σφοδρότητα με την ανατολή του ήλιου. Το τάγμα Φροστ, μόλις 500 άνδρες, επιδιώκει μάταια να διαβεί τη γέφυρα που ήταν ελεύθερη την προηγουμένη. Όλες οι απόπειρες για να του σταλούν ενισχύσεις αποτυγχάνουν. Οι Άγγλοι δεν τα καταφέρνουν. 

Ο διοικητής τους, αντιστράτηγος Άρκαρτ, εξαφανίζεται και δεν θα εμφανισθεί παρά έπειτα από τριάντα έξι ώρες, επειδή είχε αποκλεισθεί στη σοφίτα ενός σπιτιού γεμάτου Γερμανούς. Η πυκνή ομίχλη που είχε απλωθεί πάνω από την Αγγλία εμποδίζει την αποστολή του δεύτερου κλιμακίου της μεραρχίας. Η μεραρχία στο μεταξύ έχει προοδευτικά συγκεντρωθεί κοντά στο Οόστερμπεκ, γύρω στο ξενοδοχείο από όπου ο αρχιστράτηγος της γερμανικής ομάδας στρατιών στρατάρχης Model είχε φύγει εσπευσμένα τη στιγμή της απόβασης. 

Οι Άγγλοι θα τον είχαν αιχμαλωτίσει με λίγη γρηγοράδα ή όσφρηση. Οι Γερμανοί καταβάλλουν άλλωστε μια υπεράνθρωπη προσπάθεια. Καταλαβαίνουν πως η εισβολή στην πατρίδα διακυβεύεται σε μια μάχη που διεξάγεται λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα. Από το Rastenburg, οι ασθμαίνουσες διαταγές του Hitler κατευθύνουν προς το Άρνχεμ κάθε άτομο που μπορεί να φέρει όπλο. Κάνει την εμφάνισή του ένα τάγμα που αποτελείται αποκλειστικά από αναπήρους και διοικείται από ένα ταγματάρχη μ’ ένα πόδι που πάει στη φωτιά με δεκανίκια.

Η μόνη ελπίδα σωτηρίας της 1ης αερομεταφερόμενης βρετανικής μεραρχίας είναι η γρήγορη άφιξη χερσαίων δυνάμεων. Από τη Νιμέγκ στο Άρνχεμ η απόσταση είναι μόνο 17km, αλλά ο δρόμος διασχίζει υγρά λιβάδια όπου είναι αδύνατο να μπει έστω και ένα θωρακισμένο όχημα. Στο Ρέσσεν, ένα τάγμα SS και δυο πυροβολαρχίες των 88 αναχαιτίζουν τη μεραρχία της φρουράς. Μια άλλη μεραρχία του 30ου σώματος, η 43η, κατευθύνεται προς το μέτωπο στα δεξιά της, αλλά προχωρεί με δυσκολία ακολουθώντας δευτερεύοντες δρόμους. 

Παίζουν τότε το τελευταίο χαρτί αποφασίζοντας να ρίξουν στα νότια του Οόστερμπεκ την ταξιαρχία Πολωνών αλεξιπτωτιστών του στρατηγού Σοσαμπόβσκι. Μόνο μερικές δεκάδες κατορθώνουν να διασχίσουν τον Rhein και να συνενωθούν με τους στρατιώτες του Άρκαρτ που πιέζονται όλο και πιο σκληρά. Εκείνη τη στιγμή, ο Φροστ, τραυματισμένος είχε παραδοθεί με 200 στρατιώτες που του απέμεναν. Η επιχείρηση του Άρνχεμ απέτυχε. Διασώζουν τα υπολείμματα. Κατά την διάρκεια δυο βροχερών νυκτών 2.398 άνδρες από τις 10.095 που είχαν προσγειωθεί στα βόρεια του Rhein ξαναπερνούν με πρόχειρα πλωτά μέσα τον μεγάλο ποταμό που είχαν διαβεί πετώντας. Η 43η μεραρχία τους περισυλλέγει. Οι υπόλοιποι είναι αιχμάλωτοι ή νεκροί."

Το 1946, γυρίστηκε η πρώτη ταινία για την μάχη, με τον τίτλο "There is the Glory". Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ταινίας είναι ότι συμμετέχουν βετεράνοι της μάχης, δίνοντας μεγάλη πιστότητα των γεγονότων. Μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ.

Αργότερα, το 1978, γυρίστηκε και η ταινία "The Bridge too far" (Η Γέφυρα που ήταν πολύ μακριά) τίτλος που αντανακλά στην απόσταση των ζωνών ρίψεως και προσγειώσεως από τις γέφυρες του Άρνεμ. Με την ταινία αυτή, στην οποία συμμετέχουν αρκετοί μεγάλοι ηθοποιοί εκείνης της περιόδου, έγινε γνωστή η μάχη στο ευρύ κοινό. Αν θέλετε, μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ.

Το 2013, έγινε δημοπρασία ενός τηλεγραφήματος, που κατόρθωσε να στείλει ο Βρετανός διοικητής της 1ης αεραποβατικής μεραρχίας υποστράτηγος Έρκαρτ προς τον προϊστάμενό του, αναφέροντάς του τον κίνδυνο αφανισμού που αντιμετωπίζει ο σχηματισμός του, μετά από άσκοπο αγώνα 9 ημερών. Με βάση αυτή την αναφορά αποφασίστηκε η εκκένωση της μεραρχίας. Η ημερομηνία του τηλεγραφήματος, έγραφε 24 Σεπτεμβρίου 1944.

Κάθε χρόνο, τον Σεπτέμβριο, όσοι ακόμα είναι ζωντανοί από τους βετεράνους της μάχης, συγκεντρώνονται για να τιμήσουν τους νεκρούς τους εκεί στον χώρο που άφησαν την τελευταία τους πνοή.


Ανιχνευτής



Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Η Ιταλική Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων

Ιταλοί καταδρομείς (αλπινιστές), αλεξιπτωτιστές και βατραχάνθρωποι σε παλαιότερη φωτογραφία. (Πηγή)
"Γεννήθηκε" και επίσημα πριν από λίγες ημέρες, στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, η νέα Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων του ιταλικού στρατού (Comando Forze Speciali dell' Esercito - COMFOSE). Η τελετή έναρξης έγινε στο στρατόπεδο των Ιταλών αλεξιπτωτιστών, στην πόλη Πίζα.

Η συγκρότηση της νέας αυτής διοίκησης ξεκίνησε πριν από 18 μήνες, για να ολοκληρωθεί με την τοποθέτηση του ταξίαρχου διοικητή της, αρχές Σεπτεμβρίου. Μέχρι σήμερα οι μονάδες των ιταλικών ειδικών δυνάμεων, ήταν κατανεμημένες σε διαφορετικές  διοικήσεις (αποτυχημένο πείραμα και στην Ελλάδα στο παρελθόν). 

Στη νέα Διοίκηση υπάγονται: το 4ο τάγμα Αλπινιστών-Αλεξιπτωτιστών, το 9ο τάγμα Αλεξιπτωτιστών "Col. Moschin" της ταξιαρχίας "Folgore", το 185 τάγμα αναγνώρισης  και το 28 τάγμα ψυχολογικών επιχειρήσεων. Αναμένεται δε μέχρι το τέλος του 2015, να υπαχθεί στη Διοίκηση και η 26 Μοίρα ελικοπτέρων ειδικών επιχειρήσεων, η οποία μέχρι το τέλος του Νοεμβρίου θα μετασχηματιστεί σε "3ο τάγμα ελικοπτέρων ειδικών επιχειρήσεων" και θα διέλθει 3 φάσεις επιχειρησιακής αξιολόγησης, μέχρις υπαγωγής της.

Όπως φαίνεται, οι Ιταλοί γείτονες ακολουθούν κατά κάποιο τρόπο το αμερικανικό δόγμα στον χαρακτηρισμό των μονάδων ειδικών δυνάμεων. Τα δύο τάγματα αλεξιπτωτιστών τους, έχουν σύνθεση παρόμοια με τις δικές μας ΜΑΛ, αν και για το 9ο τάγμα αλεξιπτωτιστών, αναφέρουν ότι μοιάζει περισσότερο με τους SAS.  Σε μελλοντικό άρθρο, θα αναφερθούμε εκτενέστερα για τις ιταλικές ειδικές δυνάμεις.  

Αξιοπερίεργος είναι ο ρόλος της ιταλικής Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων, η οποία θα υπάγεται απ' ευθείας στον Υπαρχηγό του ιταλικού ΓΕΣ. Κατ' αρχήν απ' ότι φαίνεται, πιθανόν να είναι ενσωματωμένη διοίκηση εντός του ιταλικού ΓΕΣ(;) Δεν θα διαθέτει αναπτυσσόμενο στρατηγείο, για να διευθύνει επιχειρήσεις! Επιχειρησιακά, οι παραπάνω μονάδες θα τίθενται υπό την ιταλική Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ) (Comando interforze per le Operazioni delle Forze Speciali, COFS), που έχει έδρα στη Ρώμη.

Η ιταλική Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων, μάλλον θα έχει ανάλογες αρμοδιότητες με αυτές της ελληνικής ΔΕΔ, με την οργάνωση της εκπαίδευσης, την διαμόρφωση δόγματος, με την προμήθεια εξοπλισμού και με την προετοιμασία γενικά αυτών των μονάδων για επιχειρησιακή χρησιμοποίηση από την ΔΔΕΕ, κυρίως σε διεθνείς αποστολές. Βλέπετε οι Ιταλοί, όπως και άλλοι Ευρωπαίοι, δεν διαβλέπουν απειλή περί τα σύνορά τους πλέον (τυχεροί) και ασχολούνται με τα διεθνή!

Άλλωστε όλες αυτές οι μονάδες που προαναφέρθηκαν, έχουν κατά καιρούς διαθέσει τμήματα σε επιχειρήσεις στο Ιράκ, αλλά και στο Αφγανιστάν μέχρι σήμερα. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Ιταλοί έχουν μέχρι πρόσφατα, την ευθύνη της "Δυτικής Περιφερειακής Διοίκησης" (Regional Command West) στο Αφγανιστάν. Είναι "παίκτες" και έτσι έχουν πιο "άνετη" παρουσία στα διεθνή fora. 

Η νέα Διοίκηση σχεδιάζεται να έχει στενή συνεργασία με αντίστοιχες συμμαχικές διοικήσεις ειδικών δυνάμεων και κυρίως με την αμερικανική USASOC, την γαλλική Brigade des Forces Spéciales Terre (BFTS), και την γερμανική KommandoSpezialKräfte (KSK).


Ανιχνευτής



Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Γενέθλια της ελληνικής Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων

Αυτή τη χρονιά τα γενέθλια της ΔΔΕΕ, γιορτάστηκαν σε χώρο του Πολεμικού μας Ναυτικού και συγκεκριμένα στο στρατόπεδο της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών.

Και καλά έκαναν! Αυτό σημαίνει πνεύμα διακλαδικότητας, που αρχίζει όλο και περισσότερο να ωριμάζει! "Η ισχύς εν τη Ενώσει" έλεγαν οι παλιοί και είναι απόλυτα σωστό.

Χθες λοιπόν, στον προαύλιο χώρο της ΔΥΚ, μπροστά από το εντυπωσιακό τους μνημείο, με την παρουσία του Α/ΓΕΕΘΑ, στον οποίο σημειωτέον υπάγεται απ' ευθείας η ΔΔΕΕ, αλλά και του Α/ΓΕΝ, έγινε η  λιτή τελετή εορτασμού των γενεθλίων της. Πέρασαν κιόλας 2 χρόνια!

Ελπίζω στο εγγύς μέλλον, να σταθεροποιηθούν και στο είδος στολής παραλλαγής που θα φέρουν τα τμήματα, με βάση τις επιχειρησιακές απαιτήσεις και όχι τις κλαδικές ..προτιμήσεις, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία παραπάνω.

Όλοι θα κληθούν να ενεργήσουν στο ίδιο ή παρεμφερές επιχειρησιακό περιβάλλον. Διακλαδικότητα σημαίνει και ενιαία αντιμετώπιση επιχειρησιακών αναγκών. Ειδικά τώρα σε περίοδο "ισχνών αγελάδων".


Ανιχνευτής


Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Η κινέζικη εκπαίδευση..

Ένα άρθρο αυστραλιανής ηλεκτρονικής εφημερίδας χαρακτήρισε την εκπαίδευση των κινεζικών ειδικών δυνάμεων "γελοία" (ridiculous), παραθέτοντας κάποιες φωτογραφίες και ένα βίντεο, προσεκτικά τραβηγμένο, που μάλλον είναι διαφημιστικό των κινεζικών ειδικών δυνάμεων.

Εκπαίδευση στη βολή τυφεκίου ταχείας αντίδρασης από άνδρες ειδικών δυνάμεων αντιτρομοκρατικής μονάδας της κινεζικής αστυνομίας της επαρχίας  Φοσάν. Δίπλα από τον στόχο στέκεται ένας συνάδελφος του σκοπευτή, σε άσκηση αυτοπεποίθησης και εμπιστοσύνης ικανοτήτων μεταξύ τους. Τίποτα διαφορετικό απ' ό,τι γίνεται και σ' άλλους στρατούς ή υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων και των αντιστοίχων ελληνικών.
Εγώ θα έλεγα ότι ο παραπάνω χαρακτηρισμός, είναι το λιγότερο "ατυχής" ή ίσως άστοχος, γιατί ό,τι συμβαίνει σήμερα στις κινεζικές ειδικές δυνάμεις από πλευράς εκπαίδευσης, συμβαίνει σε γενικές γραμμές σχεδόν παντού. Και οι Αυστραλοί ακολουθούν μέσες-άκρες το βρετανικό στυλ, στρατιωτικής εκπαίδευσης που δεν απέχει τόσο πολύ, από το κινεζικό. Η δε επιλογή αυστραλιανού προσωπικού για τις ειδικές δυνάμεις είναι παρόμοια.

Οι Κινέζοι, λαός υπομονετικός και επίμονος με μεγάλη μακραίωνη ιστορία και παράδοση περί τα στρατιωτικά, παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις στον τομέα των ειδικών επιχειρήσεων (και όχι μόνο) και υιοθετούν ό,τι εκτιμούν σαν χρήσιμο και αποδοτικό, προσαρμόζοντάς το στα δικά τους δεδομένα.

Είναι γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης κάποιες δραστηριότητες φαίνονται ..παράξενες και εξεζητημένες στα μάτια των δυτικών, αλλά δεν παύουν να είναι αντικείμενα δεξιότητας αλλά και καρτερίας, γιατί εκεί έγκειται το μυστικό της ανατολικής "φιλοσοφίας" περί στρατιωτικής εκπαίδευσης: Χαλύβδωση της ψυχής και αντιμετώπιση του κινδύνου χωρίς φόβο για το θάνατο!

Μήπως όμως και εμείς οι λεγόμενοι δυτικοί δεν έχουμε παρεμφερή τοποθέτηση;

Δείτε τις εικόνες παρακάτω και θα διαπιστώσετε ομοιότητες, (να μην πω πιστή αντιγραφή) με το στυλ της εκπαίδευσης δυτικών στρατών και ιδιαίτερα του αμερικανικού αλλά και του βρετανικού, που αποτελούν τα πρότυπα πολλών χωρών στον κόσμο.

Ασκήσεις δοκών
Μεταφορά κιβωτίων πυρομαχικών
Διέλευση εμποδίων αυτοπεποίθησης
Έρπυση κάτω από φλεγόμενα συρματοπλέγματα
Έρπυση κάτω από συρματοπλέγματα στη λάσπη
Πάλη σώμα με σώμα. Αντιμετώπιση αντίπαλου οπλισμένου με μαχαίρι
Εκπαίδευση ελεύθερου σκοπευτού. Λέγεται ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές τους, μπορούν να κτυπήσουν καπάκια μπουκαλιών από εκατοντάδες μέτρα μακριά. Στους διεθνείς στρατιωτικούς-αστυνομικούς  σκοπευτικούς αγώνες της Βουδαπέστης το 2011, Κινέζοι , κατέλαβαν τις 4 πρώτες θέσεις από τα 5 σκοπευτικά αθλήματα. Αλλά και κάθε χρόνο στους παραπάνω αγώνες, Κινέζοι σκοπευτές καταλαμβάνουν πρώτες θέσεις.
Εκπαίδευση στην οδήγηση τροχοφόρων με επικίνδυνους ελιγμούς, κάτω από έκτακτες καταστάσεις
Επί πλέον, ας μη ξεχνάμε ότι κινέζικες ομάδες παίρνουν πρώτες θέσεις στους ετήσιους αγώνες ομάδων ειδικών δυνάμεων "Warrior Competition" που γίνονται στην Ιορδανία.

Οι Κινέζοι προχωρούν, αφομοιώνουν και βελτιώνονται  με γοργούς ρυθμούς. Προετοιμάζονται για το ..ενδεχόμενο 3ου παγκοσμίου πολέμου ή κάποιου πολέμου που μπορεί να ξεσπάσει στην περιφέρειά τους, με τις τόσες αμφισβητήσεις θαλασσίων συνόρων και κατοχής νησιών, όπως έχει δηλώσει στο παρελθόν και  ένας καθηγητής τους διεθνών σχέσεων που διδάσκει σε στρατιωτικό πανεπιστήμιο.

Δείτε και ένα ενδιαφέρον βίντεο επίδειξης δεξιοτήτων προσωπικού ειδικών δυνάμεων, πιέζοντας ΕΔΩ


Ανιχνευτής


Το νέο φορητό ρωσικό αντιαεροπορικό «Verba»

Το φορητό αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα (MANPADS) «Verba», που είναι ικανό να διακρίνει το στόχο μέσα από οποιεσδήποτε παρεμβολές, άρχισε να παραδίνεται στις ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ). Το νέο φορητό Α/Α σύστημα θα αντικαταστήσει το υπάρχον, αξιόπιστο, αλλά παρωχημένης τεχνολογίας, «Igla-S» (Ιγκλά σημαίνει βελόνα). Τα νέα ρωσικά MANPADS υπερέχουν σε τακτικά και τεχνικά χαρακτηριστικά από παρόμοια ξένα συστήματα.

Το φορητό Α/Α πυραυλικό σύστημα «Verba», το οποίο αναπτύχθηκε στο σχεδιαστικό γραφείο όπλων υψηλής ακρίβειας «KBP» (Σχεδιαστικό Γραφείο Οργάνων στην πόλη Τούλα, που κατασκευάζει αμυντικό εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας), το παρέλαβε ήδη μια από τις μεραρχίες των ειδικών δυνάμεων (Δυνάμεις Καταδρομών – Αλεξιπτωτιστών), καθώς και μια μηχανοκίνητη ταξιαρχία πεζικού της Ανατολικής Στρατιωτικής Περιφέρειας.



Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Το μεγαλύτερο σαμποτάζ στην κατεχόμενη Ευρώπη


 Γράφει ο κ. Ευάνθης Χατζηβασιλείου, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών



Προτομή του Κώστα Περρίκου στον πεζόδρομο, στη συμβολή των οδών Γλάδστωνος και Πατησίων
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αντίσταση εναντίον του φασισμού και του ναζισμού αποτέλεσε ένα πολύμορφο φαινόμενο σε όλη την Ευρώπη. Έτσι και στην Ελλάδα, πέραν των αντάρτικων σωμάτων, δράση ανέπτυξαν οι οργανώσεις δολιοφθορών και κατασκοπείας, καθώς και οι ομάδες της πολιτικής αντίστασης. Οι τελευταίες -ενεργές ιδιαίτερα στην Αθήνα- αποσκοπούσαν να διατηρήσουν υψηλό το αγωνιστικό φρόνημα του λαού, αλλά και να θέσουν ουσιαστικά εμπόδια στη δράση των κατοχικών αρχών. 

Η δράση τους χαρακτηρίστηκε από ένα διαρκές «κρυφτό» με τους κατακτητές: διανομή παράνομου Τύπου και προκηρύξεων, συλλογή πληροφοριών, εξορμήσεις για αναγραφή συνθημάτων μέσα στην πλήρη συσκότιση της νύχτας της κατεχόμενης Αθήνας. Κορυφαία στιγμή τους ήταν η ανατίναξη, στις 20 Σεπτεμβρίου 1942, των γραφείων της δωσιλογικής Εθνικής Σοσιαλιστικής Πατριωτικής Οργανώσεως (ΕΣΠΟ) από τον Ουλαμό Καταστροφών της Πανελληνίου Ενώσεως Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ).

Η ΠΕΑΝ ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1941, από τον Κώστα Περρίκο, απότακτο αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και τους Αθανάσιο Σκούρα, Ιωάννη Κατεβάτη, Διονύσιο Παπαβασιλόπουλο, Γεώργιο Αλεξιάδη. Οι αρχηγοί της προέρχονταν από το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Αν και διατήρησαν επίζηλα την οργανωτική αυτονομία της ΠΕΑΝ, οι ιδέες που εξέπεμψε η τελευταία (όπως και η «αδελφή» οργάνωση, η πρώτιστα φοιτητική Ιερή Ταξιαρχία) συνδέονταν με τον «ενωτισμό» του κανελλοπουλικού κύκλου: αντιφασιστικός και απελευθερωτικός αγώνας, αδιαπραγμάτευτη εμμονή στη δημοκρατική ιδέα μετά τον πόλεμο και την ήττα του φασισμού, γενναία μεταρρύθμιση του αποστεωμένου πολιτικού συστήματος, αναμόρφωση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας μέσω μιας αναπτυξιακής παρέμβασης στην οικονομία, της κατοχύρωσης ισότητας ευκαιριών για όλους τους πολίτες, της ανάδειξης της «νέας γενιάς». Έως το καλοκαίρι του 1942, η ΠΕΑΝ είχε προσελκύσει την υποστήριξη πολλών νέων ανθρώπων. Η παράνομη εφημερίδα της, η «Δόξα» είχε αναδειχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα αντιστασιακά έντυπα.

Ένοπλο τμήμα

Παράλληλα, ο Περρίκος συγκρότησε το ένοπλο σκέλος της οργάνωσης. Από τον Μάρτιο του 1942, μια ομάδα της ΠΕΑΝ είχε ξεκινήσει σαμποτάζ, κυρίως στο λιμάνι του Πειραιά. Ωστόσο, μια άλλη ομάδα, ο Ουλαμός Καταστροφών, επίσης υπό την ηγεσία του, στόχευσε τις δωσιλογικές οργανώσεις. Οι κυριότερες ήταν η Οργάνωσις Εθνικοσοσιαλιστικών Δυνάμεων Ελλάδος (ΟΕΔΕ) και η ΕΣΠΟ, υπό την ηγεσία του ιατρού Σπύρου Στεροδήμου, η οποία έδρευε στη γωνία Γλάδστωνος και Πατησίων. Η ΕΣΠΟ προσπαθούσε να μετεξελιχθεί σε ελληνικό εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα: σκόπευε να μεταφέρει εργάτες στη Γερμανία και να συγκροτήσει ελληνικά μαχητικά τμήματα για τον ναζιστικό αγώνα.

Ο Περρίκος εξασφάλισε εκρηκτικές ύλες από έργα οδοποιίας. Η πηγή δεν ήταν οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, με τις οποίες η ΠΕΑΝ δεν διατηρούσε επαφή. Η πρώτη επιχείρηση του Ουλαμού Καταστροφών ήταν η ανατίναξη της Λέσχης Αξιωματικών του Υγειονομικού του γερμανικού στρατού, στη γωνία των οδών Πατησίων και Βασιλέως Ηρακλείου, στις 15 Αυγούστου 1942 -επέτειο του τορπιλισμού της «Έλλης»- από τους Αντώνη Μυτιληναίο, Ιωάννη Νικολόπουλο και Γ. Παπαγιάννη. Στις 22 Αυγούστου, Σάββατο βράδυ, έγινε η δεύτερη ανατίναξη, των γραφείων της ΟΕΔΕ, στην περιοχή της Ομόνοιας, από τους Μυτιληναίο, Παναγιώτη Μιχαηλίδη και Νίκο Μούρτο.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 ήρθε η σειρά της ΕΣΠΟ. Η επιχείρηση θα γινόταν Κυριακή πρωί, όταν συνεδρίαζε η ΕΣΠΟ, ώστε να αποφευχθεί ο θάνατος αθώων, αλλά και να προκληθούν θύματα μεταξύ των δωσιλόγων. Η βόμβα, δέκα οκάδες δυναμίτιδα, μεταφέρθηκε από το σπίτι της Ιουλίας Μπίμπα στο Κουκάκι ώς την πλατεία Κάνιγγος, από την ίδια και τον Μυτιληναίο, σε μια πάνινη τσάντα για ψώνια, σκεπασμένη με χόρτα. Στην επιχείρηση μετείχαν οι Περρίκος, Μυτιληναίος, Μπίμπα, Μούρτος, και οι φοιτητές Μιχαηλίδης (Χημείας), Σπύρος Γαλάτης (Νομικής), Νίκος Λάζαρης (Νομικής), Σπύρος Στανωτάς (ΑΣΟΕΕ). Η ανατίναξη έγινε στις 12 το μεσημέρι, και το κτίριο τυλίχτηκε στις φλόγες. Σκοτώθηκαν πολλά μέλη της ΕΣΠΟ, μεταξύ τους και ο αρχηγός της, Στεροδήμος.

Μείζονα αποτελέσματα

Η καταστροφή υπήρξε ολοκληρωτική, και ποτέ πια οι προδότες συνήλθαν από το πλήγμα. Ηταν το τέλος των προσπαθειών για δημιουργία ενός ελληνικού ναζιστικού κινήματος, και επομένως η ενέργεια της ΠΕΑΝ προκάλεσε μείζονα πολιτικά και κοινωνικά αποτελέσματα στην Ελλάδα της Κατοχής. Το ηθικό του χειμαζόμενου λαού τονώθηκε! Οι συμμαχικοί ραδιοσταθμοί ύμνησαν την επιχείρηση, που άλλωστε αποτελούσε το μεγαλύτερο έως τότε σαμποτάζ σε πόλη της κατεχόμενης Ευρώπης. Μόνη παραφωνία, η αποκήρυξη του σαμποτάζ από το ΕΑΜ, που το χαρακτήρισε ως «προβοκάτσια της Γκεστάπο», ενώ αποκάλεσε την ΠΕΑΝ «αντεθνική οργάνωση». Φαίνεται ότι το ΕΑΜ ενοχλήθηκε από την πιθανή εμφάνιση ενός εναλλακτικού πόλου στην αθηναϊκή Αντίσταση.

Ο ηρωικός θάνατος του Περρίκου, ένα παράδειγμα για τον αγώνα

Η ίδια η ΠΕΑΝ πλήρωσε ακριβά τον θρίαμβο της ανατίναξης της ΕΣΠΟ. Ο Περρίκος και πολλά στελέχη της οργάνωσης συνελήφθησαν από τους Γερμανούς τον Νοέμβριο. Τέσσερις εκτελέστηκαν στις αρχές Ιανουαρίου 1943 - Σκούρας, Κατεβάτης, Δημήτρης Λόης και Διονύσιος Παπαδόπουλος ενώ η Μπίμπα, εκτελέστηκε αργότερα με πέλεκυ. Ο ίδιος ο Περρίκος τουφεκίστηκε ξημερώματα της 4ης Φεβρουαρίου 1943. Γνωρίζουμε ότι, πριν από την εκτέλεση, ο Περρίκος στράφηκε προς τους Γερμανούς αξιωματικούς που διοικούσαν το απόσπασμα και τους είπε: «Είμαι Ελλην αξιωματικός, έκαμα το καθήκον μου». Εκείνοι χαιρέτισαν στρατιωτικά και έδωσαν την εντολή για πυρ. Εξίσου συγκλονιστικές είναι οι επιστολές του Περρίκου, μέσα από το κελί του, προς την οικογένειά του. Στη στάση του εμπρός στον θάνατο, όπως αυτή προκύπτει μέσα από τις επιστολές, υπάρχουν πολλά αξιομνημόνευτα στοιχεία. 

Η αγάπη και η αφοσίωση στη σκλαβωμένη πατρίδα. Η εμμονή στα πανανθρώπινα ιδανικά της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της αξιοκρατίας, της διεθνούς συνεργασίας. Η αγωνία του ώστε να προσφέρει στους «στρατιώτες» του -στην ΠΕΑΝ- αλλά και σε όλο τον ελληνικό λαό, ένα θάνατο ηρωικό, ένα παράδειγμα για τον υπέρτατο αγώνα που θα συνεχιζόταν και μετά τον δικό του χαμό. Παράλληλα, όμως, η ετοιμότητά του να συγχωρήσει τους εκτελεστές του. Και βέβαια, η εκπληκτική διατύπωση της ελπίδας του ότι θα ερχόταν η ώρα που τα εμπόλεμα ευρωπαϊκά έθνη του 1943 -και αυτή η Γερμανία- θα αναζητούσαν μια νέα αρχή στην ιδέα της ενωμένης Ευρώπης. Και όλα αυτά, δοσμένα μέσα από την απελπισμένη αγάπη του για την οικογένεια που έχανε, για τη σύζυγο που άφηνε, για τα παιδιά του που δεν θα έβλεπε να μεγαλώνουν. Μετά τον θάνατό του, η ΠΕΑΝ αναδιοργανώθηκε υπό την ηγεσία του Γ. Αλεξιάδη και συνέχισε τη δράση της έως και μετά την Απελευθέρωση.

Γωνία Γλάδστωνος και Πατησίων, υπάρχει σήμερα το μοναδικό μνημείο της ΠΕΑΝ, που δημιουργήθηκε επί δημαρχίας Μ. Έβερτ. Είναι αμφίβολο εάν η πλειοψηφία των βιαστικών περαστικών γνωρίζει τι αποδίδει. Αλλά, έτσι κι αλλιώς, λέξεις όπως «άθλος», «ηρωισμός», «ηθικό μεγαλείο», τετριμμένες από την υπερβολική χρήση, δεν αρκούν για να αποδώσουν επαρκώς το γεγονός και τον συμβολισμό του. Πιο εύγλωττη, η αναφορά ενός μεγάλου πνευματικού ανθρώπου, της Ιωάννας Τσάτσου, που κατέγραψε στο ημερολόγιό της τις ώρες εκείνες της οδύνης, αλλά και του αγώνα και της ελπίδας: «Είναι από τα καλύτερα παλληκάρια μας. Ο αεροπόρος Κώστας Περρίκος, αρχηγός της ΠΕΑΝ και οι φίλοι του […] φύλακες της τιμής μας, αφού δεν έχομε πια γη».

Από το κελί των μελλοθάνατων

Αγαπημένο μου παιδί, Μίμη μου:

Ο πατέρας σου έπεσε για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Εφυγε απ' τον κόσμο με την ικανοποίηση πως αν δεν έκαμε το χρέος του όπως έπρεπε, πάντως το έκαμε όσο μπορούσε. Το χρέος αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Αν ζούσε θα εξακολουθούσε τις προσπάθειές του και κατά την περίοδο της ειρήνης. Τον ρόλο αυτό επεφύλαξε η Μοίρα για σένα. Δούλεψε για να σταματήσουν οι πόλεμοι, να ευημερήσουν όλοι οι άνθρωποι, να ενωθούν τα κράτη της Ευρώπης, να ειρηνεύση και να ευτυχίση ο κόσμος. Δούλεψε για να καταργηθούν οι τεχνητοί φραγμοί που παρεμποδίζουν και σε άπειρες περιπτώσεις ματαιώνουν την πρόοδο των αξίων. Δούλεψε για την επικράτηση της Δημοκρατίας. Αφιέρωσε τη ζωή σου στην Ελλάδα και στην ανθρωπότητα.

Κ. Περρίκος προς Δημήτρη Περρίκο, Φυλακαί Αβέρωφ, κελί 12,

23 Ιανουαρίου 1943, Αρχείο Κ. Περρίκου, στην κατοχή της οικογένειας Περρίκου.

Μαρία μου:

Μου μένουν ακόμη λίγα λεπτά ζωής. Και στις τελευταίες μου στιγμές θα σ' αγαπώ και θα σε θυμάμαι. Φίλησέ μου τ' αγγελούδια μας. Οι φίλοι μου ας κάμουν το χρέος τους. Πεθαίνω για την Ελλάδα και θυμάμαι την τελευταία στροφή του ύμνου του Μιστράλ: «Κι αν πρέπει να πεθάνουμε για την Ελλάδα, τι θεία δάφνη, μια φορά κανείς πεθαίνει».

Εγκαταλείπω τον κόσμο χωρίς μίση και κακίες. Αγωνίσθηκα για την πατρίδα μου. Για την δική τους πατρίδα αγωνίζονται κι' εκείνοι οι οποίοι με καταδίκασαν. Θα ήθελα το αίμα μου να μην μας χωρίση αλλά να μας ενώση στο μέλλον με τους σημερινούς αντιπάλους.

Κ. Περρίκος προς Μαρία

Περρίκου, Φυλακαί Αβέρωφ, κελί 12, 4 Φεβρουαρίου 1943, ώρα 5.20΄ π.μ., Αρχείο Κ. Περρίκου.



Σημείωση Ανιχνευτή: Υπάρχει αμφιβολία περί του αριθμού των φονευθέντων Γερμανών, ο οποίος εμφανίζεται υπερβολικός. Σχόλια μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ



Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Στη μνήμη ενός παλιού φίλου λοκατζή



Χθες έφυγε από αυτόν τον κόσμο, ένας πολύ παλιός φίλος λοκατζής, ένας έφεδρος επιλοχίας της Δ' Μοίρας Καταδρομών. Ένας παλιός πολεμιστής που στάθηκε στη μονάδα, από την αρχή της συγκρότησής της το 1947 μέχρι και την τελευταία ημέρα αγώνα το 1949.


Ο κύριος Σπύρος Σ., για τον οποίο είχαμε μιλήσει σε προηγούμενο άρθρο, έφυγε πλήρης ημερών στα 90 του χρόνια, από τα γηρατειά. Ήταν η σειρά του! Πάει να βρει τους παλιούς συμπολεμιστές του, όπως συνήθιζε να λέει, όταν συναντιόμασταν και με γέμιζε με τις ιστορίες του.

Στη Ρούμελη, στη Μακεδονία, στη Θεσσαλία, στην Πελοπόννησο και τέλος στο Γράμμο και στο Βίτσι, παντού στάθηκε τυχερός να βρεθεί και να πολεμήσει. Στην Πελοπόννησο, δύο ήταν οι επιχειρήσεις που του είχαν μείνει ζωηρά στη μνήμη! Η επιχείρηση εξάρθρωσης του ανταρτικού συγκροτήματος ΚΩΝΤΑΛΩΝΗ, στον Ταΰγετο και η καταδρομή στον Άγιο Βασίλη στον Πάρνωνα.

Στο Βίτσι πάλι,  μου έλεγε και ξανάλεγε για τα πυκνά πυρά όλμων και πυροβόλων των ανταρτών που δέχτηκε η Μοίρα κινούμενη το βράδυ της 10 προς 11 Αυγούστου του 1949  στα στενά μεταξύ των υψωμάτων Μπάρο και Ρότο , πίσω από τη Γ' Μοίρα Καταδρομών, γιατί ο πολύς συνωστισμός δύο μονάδων με τα μεταγωγικά τους έγινε αντιληπτός από τ΄ανταρτικά τμήματα. 

"Ο θόρυβος κατά την κίνηση, οδήγησε στο θάνατο και στον τραυματισμό πολλών παλικαριών", όπως μου έλεγε ο μακαρίτης, που πάσχιζε να κρατήσει τους άνδρες της διμοιρίας του σε τάξη, εκείνη τη νύκτα, βοηθώντας στην ανασυγκρότηση για αντεπίθεση. Μου εξιστορούσε για τον κάθε άνδρα που έχανε στη μάχη, τα πάντα για τη ζωή του, την οικογένειά του και τον τόπο του, Μετά από τόσα χρόνια κρατούσε στη μνήμη του "αρχείο".


Τέλος, στον Γράμμο, το βράδυ της 26 προς 27 Αυγούστου του 1949 ο λόχος του, ο 73 ΛΟΚ, έδωσε σκληρό αγώνα για την κατάληψη του  υψώματος Φλάμπουρο όπου, όπως παραστατικά μου περίγραψε, ο ίδιος με έρπυση πλησίαζε τα εχθρικά πολυβολεία και πέταγε χειροβομβίδα μέσα για να συνεχίσουν οι δικοί του την έφοδο και κατάληψη των ανταρτικών θέσεων. Η μάχη δινόταν σώμα με σώμα και ήταν πολύ σκληρή γιατί και ο αντίπαλος πολεμούσε με πείσμα και γενναιότητα, όπως έλεγε: "Από την ίδια φύτρα ήταν κι' αυτοί, αλλά είχαν παραστρατήσει. Κρίμα στη λεβεντιά τους

Εκεί ήταν που μπροστά στα μάτια του σκοτώθηκε ένας ανθυπολοχαγός της Μοίρας, αφού μια σφαίρα του διαπέρασε το κεφάλι. Ο γενναίος αξιωματικός προσπαθούσε να εμψυχώσει τους καταδρομείς του, αλλά δεν φρόντισε για την δική του κάλυψη. 

Ο σεμνός γέροντας, που ήταν πάντα στην καρδιά και στην ψυχή νέος, θεωρούσε μεγάλη του τιμή που είχε υπηρετήσει στους ΛΟΚ και τον εαυτό του πολύ τυχερό, που δεν τον άγγιξε έστω και για λίγο μια σφαίρα. Σαν επιλοχίας, είχε την ευκαιρία να δει από κοντά τον στρατηγό Καλίνσκη κάποια φορά και μάλιστα του είχε κάνει εντύπωση τότε, όταν ένας ξένος στρατηγός, ο Αμερικανός Βαν Φλιτ, θέλησε να τιμήσει τον Καλίνσκη για τις επιτυχίες των ΛΟΚ, επιδίδοντάς του ένα "ασημένιο" πιστόλι 0,45.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει! Ελπίζω εκεί που βρίσκεται τώρα, να έχει βρει όλους τους παλιούς του φίλους και συμμαχητές! 


Ανιχνευτής







Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Η καταστροφή της γέφυρας

Σύριοι καταδρομείς σε παλαιότερη φυτογραφία (Πηγή)
Τυπική καταδρομική επιχείρηση των συριακών ειδικών δυνάμεων, που όμως δεν έτυχε και ιδιαίτερα μεγάλης προβολής από τα ΜΜΕ! Οι Σύριοι απέδειξαν ότι μπορούν να κάνουν καταδρομικές επιχειρήσεις αυτού του είδους, παρά τα όποια προβλήματα αντιμετωπίζουν! Πιθανόν όχι και απολύτως μόνοι τους! Ποιός ξέρει;

Η καταστροφή της τελευταίας γέφυρας, της Siyasiyeh bridge που είχε απομείνει στην περιοχή (από τις συνολικά 3) και διέσχιζε τον ποταμό Ευφράτη  στην πόλη Ντέιρ-εζ Ζορ, της επονομαζόμενης από τους ντόπιους και σαν "γέφυρα του θανάτου", αφού όποιος την διέσχιζε ήταν πολύ πιθανός στόχος ελεύθερων σκοπευτών των αντίπαλων στρατοπέδων, απέκοψε μια σημαντική γραμμή ανεφοδιασμού των ανταρτών του Ισλαμικού Κράτους.

Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες. σ' ένα σχετικό άρθρο.

Παρ' όλα αυτά, μόνο με συντονισμό όλων όσων είναι ενάντιοι στους αντάρτες του ΙΚ, θα υπάρξει αποτέλεσμα. Αλλιώς το μπέρδεμα θα είναι τόσο μεγάλο, που ο ένας θα "βαράει" τον άλλο χωρίς να το καταλαβαίνει!.

"Όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι αργεί να ξημερώσει" λέει η σοφή ελληνική λαϊκή παροιμία.


Ανιχνευτής



Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Δραστηριότητες εφέδρων μαχητών

Πηγή
Τον περασμένο Ιούλιο, οργανώθηκαν με μέριμνα του ΠΣΕΚ (Παγκύπριου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων), στρατιωτικοί-αθλητικοί αγώνες με την ονομασία "ΟΝΗΣΙΛΟΣ", με σκοπό πρωτίστως την απότιση φόρου τιμής στους πεσόντες και (δυστυχώς ακόμη) αγνοούμενους καταδρομείς των επιχειρήσεων στην Κύπρο το 1974.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το είδος των αγώνων στην πολύ προσεγμένη ιστοσελίδα τους, από την οποία διαφαίνεται η καλή σχέση μεταξύ της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας και των εφέδρων. Στους ίδιους αγώνες, συμμετείχαν και έφεδροι "Ελλαδίτες" μέλη της ΛΕΦΕΔ. Δεν γνωρίζω τι και ποίας έκτασης υποστήριξη έλαβαν, από την κυπριακή εθνοφρουρά.

Δεν θα περιγράψω αυτή την στρατιωτικο-αθλητική δραστηριότητα, που απ' ό,τι διαβάζω είχε επιτυχία, αφού πολλά ιστολόγια αναδημοσίευσαν το γεγονός. Για τις δραστηριότητες αυτών των λεσχών, πολλά έχουν γραφτεί, που μάλλον παραπληροφορούν.

Θα κάνω όμως μια δειγματοληπτική σύγκριση με παρόμοια συμβάντα που οργανώθηκαν σε άλλες χώρες, με μέριμνα εθνικών και διεθνών φορέων.

Ας ξεκινήσουμε πάλι από την Κύπρο, όπου τον Μάιο του 2014 οι Βρετανοί οργάνωσαν μια άσκηση εφέδρων εντός της νότιας βάσης τους, όπου τους χορήγησαν ό,τι πιο σύγχρονο διαθέτει αυτή τη στιγμή ο βρετανικός στρατός. Βέβαια ήταν πρόσκληση εφέδρων εντεταγμένων σε επιστρατευόμενη μονάδα πεζικού.

Το αναφέρω όμως, γιατί στην συνέντευξη που έδωσε ο υπεύθυνος οργανωτής, διατύπωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη. Είπε, ότι για την διατήρηση των εφέδρων σε καλή κατάσταση, δεν είναι απαραίτητη μόνο η στρατιωτική εκπαίδευση. Αρκεί και η οργανωμένη περιοδική ενασχόλησή τους με άλλες αθλητικές δραστηριότητες, όπως πεζοπορίες ή ορειβασίες, ποδηλατοδρομίες, αναρριχήσεις, θαλάσσια σπορ και γενικά "περιπετειώδεις δραστηριότητες".

Γι' αυτό και ο βρετανικός στρατός διαθέτει ανάλογα κονδύλια, και κάθε καλοκαίρι ενεργοποιεί κάποιες μονάδες της εφεδρείας, με προγραμματισμένο αριθμό εφέδρων και τους στέλνει για "περιπέτεια" ένα σαββατοκύριακο ή μερικές ημέρες! Η Κρήτη, για παράδειγμα, είναι ένας προσφιλής προορισμός, για μονάδες που προσανατολίζονται για εδάφη Μέσης Ανατολής.

Παράλληλα, οι Βρετανοί οργανώνουν και διεθνείς στρατιωτικούς αγώνες εφέδρων σε ετήσια βάση, οι οποίοι αποσκοπούν σε σύσφιξη σχέσεων αλλά και στη διατήρηση της μαχητικής ικανότητας. Οι 13 σύνδεσμοι εφέδρων τους, κατανεμημένοι στις αντίστοιχες εδαφικές περιφέρειες, είναι όχι απλά αναγνωρισμένοι με ψήφισμα της βουλής τους, αλλά ενσωματωμένοι και ελεγχόμενοι από το βρετανικό ΥΕΘΑ, αφού μέσω αυτών οργανώνονται οι έφεδροι, και δραστηριοποιούνται σε κάθε είδους εκδηλώσεις. Άρα κάθε σχόλιο για παραστρατιωτικές οργανώσεις σταματά, πριν καν ξεκινήσει.

Άλλωστε έχουν θέσει σαν σκοπό μέχρι το 2020, να έχουν οργανώσει λίγες και καλές εφεδρικές δυνάμεις όλων των όπλων και σωμάτων οι οποίες θα έχουν το ίδιο επίπεδο μαχητικής ικανότητας με ενεργές και θα μπορούν να αναπτύσσονται όπου και όποτε χρειαστούν. Έχουν δε επενδύσει γύρω στα 1,8 δισ. λίρες Αγγλίας γι' αυτό. Οι σύνδεσμοι εφέδρων τους, βοηθούν πολύ σ' αυτό!

Αν πάμε στη Γερμανία, υπάρχει κάτι ανάλογο, όπως μπορείτε να διαβάσετε στην παρουσίαση της ομοσπονδίας εφέδρων τους, που έγινε στις Βρυξέλλες το 2013, σε σύσκεψη της "Διασυμμαχικής Συνομοσπονδίας Εφέδρων Αξιωματικών" (Interallied Confederaration of Reserve Officers, CIOR) την προεδρία της οποίας αυτή τη χρονιά και μέχρι το 2016, την ανέλαβαν οι Βούλγαροι. (Ημείς άδομεν;)

Και βέβαια, έγιναν και οι ανάλογοι στρατιωτικοί αγώνες εφέδρων μέσα στον Ιούλιο, στην πόλη Φούλντα της Γερμανίας. Άρα ούτε και εδώ εμπεριέχονται "παραστρατιωτικοί",  αφού τους καλύπτει το ΥΕΘΑ τους.

Και οι Τσέχοι  κάνουν ακριβώς το ίδιο! Ομοίως και οι Ρώσοι έφεδροι αναβαθμίζονται και προετοιμάζονται, μέσα από το δικό τους σύστημα παρακολούθησης της εφεδρείας!

Και όλοι αυτοί, δεν αντιμετωπίζουν το είδος της απειλής που "αγγίζει" τη χώρα μας! Είναι άραγε όλοι στρατοκράτες; Δεν νομίζω! Δυστυχώς αυτός είναι ο κόσμος μας και δεν είναι αγγελικά πλασμένος!

Το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα εδώ είναι, ότι μέσα από τις ομοσπονδίες εφέδρων, οι οποίες θα πρέπει ν' αναγνωρίζονται και να παρακολουθούνται από την στρατιωτική υπηρεσία, είναι εφικτή η διατήρηση κατάλληλα εκπαιδευμένης εφεδρείας για την ταχεία πλαισίωση συγκεκριμένων και επιλεγμένων μονάδων σε περίπτωση κρίσεως ή πολέμου.

Η αναγνώριση αυτών των συνδέσμων, λεσχών ή ομοσπονδιών εφέδρων, με την ανάλογη αναδιάρθρωσή τους, εξοικονομεί χρόνο και χρήμα, ειδικά αυτή την περίοδο της κρίσης, σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση και την διατήρηση της εφεδρείας σε επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας, συμπληρώνοντας το σύστημα επιστράτευσης.

 Σταματά δε την κινδυνολογία περί ..ακραίων πολιτικών φαινομένων, αφού θα ελέγχονται από επίσημες αρχές, όπως είναι για παράδειγμα το ΥΕΘΑ. Έτσι διαχωρίζεται και η ήρα από το στάρι, δηλαδή από παραστρατιωτικούς, οποιασδήποτε προέλευσης.

"Τροφή" για σκέψη!


Ανιχνευτής






Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Περί αναπτήρων..

Πηγή
Δεν θα μιλήσουμε για πρωτότυπους και περίτεχνους  αναπτήρες,  που προτιμούν οι μερακλήδες καπνιστές. Θα πούμε όμως μερικά πράγματα για τη χρησιμότητα των αναπτήρων σε κατάσταση επιβίωσης.

" Gents (κύριοι), Ένας απλός μικρός BIC αναπτήρας μπορεί να σας σώσει τη ζωή, αλλά ο συνδυασμός του με το τσιγάρο, γίνεται εκρηκτικό μείγμα που θα σας τινάξει στον αέρα κάποια στιγμή..", ακόμα ηχεί στ' αυτιά μου η περιπαικτική και εύθυμη φωνή του Βρετανού SAS εκπαιδευτή επιβίωσης, που μας έκανε μάθημα πριν από ..πολλά χρόνια. Για να καταλάβετε πόσο παλιά, αυτός  συμμετείχε λίγο αργότερα στον πόλεμο των Φώκλαντ

Καθισμένοι μέσα στο  γερμανικό, μουσκεμένο από τη βροχή δάσος, σε κάποια εκπαιδευτική περιοχή του ILRRPS , προετοιμαζόμασταν για μια μεγάλη άσκηση περιπόλων  διπλής ενέργειας. Οι "αντίπαλοί" μας θα ήταν οι νεοσυγκροτηθέντες τότε,  περιβόητοι GSG-9.

Εμείς "παίζαμε" τους ..παρείσακτους σαμποτέρ και αυτοί αναλάμβαναν την αντιτρομοκρατική δράση! Είχε μεγάλο ενδιαφέρον ο συναγωνισμός γνώσεων και τακτικής. Ο ένας προσπαθούσε να πιάσει ή να ξεγελάσει τον άλλο! Η προετοιμασία μας περιλάμβανε και τ' απαραίτητα μαθήματα επιβίωσης.

Γιατί όμως επέμενε στον αναπτήρα ο εκπαιδευτής μας; "Σε κατάσταση επιβίωσης ο αναπτήρας θα σας ανάψει πολύ περισσότερες φωτιές απ' ότι τα λίγα σπίρτα που πιθανό να έχετε επάνω σας. Και είναι πιο εύκολος στη χρήση του. Δεν θα σας κάνει τη ζωή δύσκολη.." εξηγούσε, κάνοντας επίδειξη ανάμματος φωτιάς με τον BIC του, που ήταν πολύ της "μόδας" τότε.

Και πράγματι τα τρία πλεονεκτήματα έναντι των σπίρτων είναι:
  • Ο αναπτήρας είναι πιο εύκολος στη χρήση και με το ένα χέρι.
  • Ανάβει εκατοντάδες φωτιές
  • Αν υγρανθεί, με φύσημα στην κεφαλή το στεγνώνει γρήγορα και είναι έτοιμος για χρήση

Οι περισσότερες εμπορικές συλλογές επιβίωσης βέβαια, εμπεριέχουν πάντα σπίρτα και ειδικότερα σπίρτα θυέλλης, καθώς και τσακμακόπετρες. Δεν είναι άσχημο να υπάρχουν και αυτά στην ατομική μας συλλογή, αλλά ο αναπτήρας είναι ή πρέπει να είναι βασικό κομμάτι. 

Και κάτι ακόμα! Αν τυχόν αδειάσει το αέριο, ο αναπτήρας εξακολουθεί να είναι χρήσιμος με τις σπίθες που πετάει. Μπορεί να μετατραπεί με εύκολο τρόπο σε αυτοσχέδιο εργαλείο ανάμματος φωτιάς. Πώς; Δείτε ΕΔΩ.

Ένα άλλο βίντεο δείχνει πως να τοποθετείς το αναπτηράκι μέσα στην ατομική συλλογή επιβίωσης τσέπης τύπου αρμαθιάς. Δείτε το ΕΔΩ.

Ο αναπτήρας αποτελεί βασικό εξάρτημα μιας συλλογής επιβίωσης! Μην το ξεχνάτε!


Ανιχνευτής





Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Οι Βατραχάνθρωποι από τα παλιά..

Πηγή
Ένα παλιό ντοκιμαντέρ με  Αμερικανούς βατραχανθρώπους της 10ετίας του '50, μας δείχνει τον τρόπο εκπαίδευσης των "προγόνων" των σημερινών SEALs.

Παρουσιάζονται σκηνές σχετικά με αναγνώριση ακτών, κοπή υποβρύχιων καλωδίων και διχτυών, τοποθέτηση ναρκών σε ύφαλα πλοίων, επιχειρήσεις με υποβρύχια, επισήμανση ναρκών, αναγνωρίσεις ποταμών και συνεκπαίδευση με προσωπικό άλλων συμμάχων χωρών.

Παράλληλα βλέπουμε σκηνές από την εκπαίδευση με τις "πρωτοπόρες" για την εποχή συσκευές κλειστού κυκλώματος καθώς και χρήση των μίνι υποβρυχίων μεταφοράς προσωπικού. Γνωστά αντικείμενα στους ..παλιούς..

Η τεχνική άφεσης από υποβρύχιο κλάσεως GUPPY, μου θύμισε παρόμοιες στιγμές κάποτε στη ΜΥΚ με τον αείμνηστο Ντάνυ

Δείτε το πιέζοντας τον σύνδεσμο: The Navy frogmen


Ανιχνευτής

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Η συνεργασία ρομπότ και ανθρώπων-μαχητών

Φουτουριστική εικόνα του μαχητή του μέλλοντος με τους  ρομποτικούς ..βοηθούς του. (Πηγή)


"Μια περίπολος κινείται αθόρυβα κατά μήκος ενός προκαθορισμένου δρομολογίου. Ξαφνικά, ο περιπολάρχης δέχεται μήνυμα και εικόνα από το ιπτάμενο μη επανδρωμένο αερόχημα-ρομπότ της περιπόλου, ότι μπροστά τους, στα 400 μέτρα υπάρχει τμήμα άγνωστης ταυτότητας που έχει αναπτυχθεί σ' ένα ύψωμα.  

Ο περιπολάρχης δίνει εντολή στο μη επανδρωμένο τεθωρακισμένο όχημα να μπει μπροστά και να καλύπτει την περίπολο. Ταυτόχρονα, το αερόχημα δέχεται επίσης την εντολή εγκλωβισμού του στόχου και κατάδειξής του για προσβολή με κατευθυνόμενες βομβίδες που διαθέτει η περίπολος".

Φανταστικό σενάριο, που όμως είναι ένα από τα πολλά επάνω στα οποία εργάζεται μια ειδική επιστημονική ερευνητική ομάδα για λογαριασμό του αμερικανικού στρατού. Ίσως τέτοια σενάρια ν' αποτελούν την πραγματικότητα μετά από 15 με 20 χρόνια.

Το πρόγραμμα, στο οποίο συμμετέχει και ο ειδικός επιστήμων ερευνητής του αμερικανικού στρατού,  Elias Rigas, (μάλλον θυμίζει Ελληνοαμερικάνο), έχει τον τίτλο "Co-Located Assets for Soldier Protection, CLASP) δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση:"Συμπορευόμενα μέσα προστασίας του Στρατιώτη".

Η συνεργασία ρομποτικών μηχανών και ανθρώπων αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα αν και προς το παρόν βρίσκεται σε "εμβρυακή" κατάσταση. Ίσως οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας, μετά από λίγα χρόνια να θεωρούνται προφητικές.

Ο αμερικανικός στρατός επενδύει πολλά χρήματα στην έρευνα (αφού τα ..έχει) και στις καινοτόμες τεχνολογίες για να μπορεί να βρίσκεται πάντα στο ανώτερο δυνατό επίπεδο επιχειρησιακής ικανότητας και αποτελεσματικότητας.

Ανιχνευτής
.


























Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Το υπόθεμα πολλαπλών χρήσεων

Πηγή
Μια ισραηλινή εταιρεία, που έχει μπει δυναμικά στον τομέα των στρατιωτικών υλικών και όχι μόνο, παρουσίασε τελευταία ένα νέο υπόθεμα εδάφους που ταυτόχρονα μπορεί να μετατραπεί και σε φορείο, αφού διαθέτει κατάλληλες χειρολαβές. 

Όπως το διαφημίζει, το Mat-Evac χρησιμοποιείται για στρώμα ύπνου, υπόθεμα εδάφους για εκτέλεση εκπαιδευτικών βολών και για μεταφορά τραυματία. Το υπόθεμα εμπεριέχει ελαστικό, συμπυκνωμένο και ανθεκτικό αφρώδες υλικό πάχους 1,25 εκατ.,  που προσδίδει πολύ καλή μόνωση σε κρύες συνθήκες καιρού, όταν χρησιμοποιείται για ύπνο στην ύπαιθρο, αλλά και στην περίπτωση αναμονής εκκένωσης τραυματία. Αντέχει δε βάρος μέχρι και 318 κιλά και είναι κατασκευασμένο από ισχυρό νάιλον ύφασμα στρατιωτικών προδιαγραφών.

Πηγή
Το στρώμα, που έχει πλάτος 70 εκατ., τυλίγεται σε ρολό και μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα στο μπέργκιν ενός μαχητή. Αποτελεί "πατέντα" των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων και χρησιμοποιείται πολύ στον ισραηλινό στρατό. Αρχίζουν να το υιοθετούν και κάποιες ειδικές μονάδες των Αμερικανών.

Αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ίσως μειονέκτημα είναι το μήκος του, που δεν ξεπερνά τα 1,5 μέτρα, αλλά αν κάποιος πελάτης ζητήσει διαφορετικό μήκος για μεγάλη σχετικά παραγγελία, δεν θα υπάρχει πιστεύω δυσκολία παραγωγής.

Δεν είπαμε το πιο σημαντικό.. Κοστίζει  85 δολάρια ΗΠΑ το ένα, λιανική τιμή! Χονδρικής .. όποιος ενδιαφέρεται ας το ψάξει καλύτερα!

Ανιχνευτής