Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Δύο σελίδες ιστορίας..

30 Αυγούστου 1922. Το τέλος...

Στις 25 Αυγούστου 1922, η όψη της Σμύρνης ήταν πένθιμη. Την είχαν αφήσει και τα τελευταία τμήματα του Ελληνικού στρατού που υποχωρούσε προς την Ερυθραία και χιλιάδες πολίτες συνωστίζονταν στην προκυμαία για να τους παραλάβει κάποιο πλοίο και να τους μεταφέρει στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά. Η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε ενδιαφερθεί καθόλου για τη μεταφορά τόσων ψυχών και φυσικά τα πλοία ήταν ελάχιστα. 

Συνωστισμένοι Έλληνες στρατιώτες στο λιμάνι της Σμύρνης περιμένουν να εκκενωθούν προς τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου και την ηπειρωτική Ελλάδα.
Την ώρα που ο μητροπολίτης Σμύρνης έτρεχε στους πρόξενους ζητώντας βοήθεια για τους αμάχους ή με επιστολές του εκλιπαρούσε ανθρωπισμό από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ο Στεργιάδης φυγαδευόταν από τους Άγγλους με αγγλικό πολεμικό. Τον υπασπιστή του, έναν Κρητικό χωροφύλακα, που του έφερε τις βαλίτσες μέχρι την αποβάθρα, ούτε που γύρισε το κεφάλι του να τον χαιρετίσει. Λίγο αργότερα οι Τσέτες θα τον ξεκοίλιαζαν μαζί με τη γυναίκα του. Αλλά ούτε για τον πρύτανη Καραθεοδωρή θα ενδιαφερόταν. Ο επιφανής μαθηματικός σώθηκε από τον Σμυρναίο δημοσιογράφο Θεοδόσιο Δανιηλίδη.

Τη νύκτα της 25ης προς την 26η Αυγούστου, περνούσαν ακόμα μπουλούκια του ελληνικού στρατού κατευθυνόμενα προς την Κρήνη (Τσεσμέ) της Ερυθραίας, για να επιβιβαστούν σε πλοία. Το πρωί της 26ης Αυγούστου η προκυμαία της Σμύρνης από το Τελωνείο μέχρι την Πούντα ήταν γεμάτη κόσμο, ενώ ακόμα πρόβαλαν ρακένδυτοι και πεινασμένοι στρατιώτες, κατευθυνόμενοι προς Ερυθραία. Το απόγευμα, ο μητροπολίτης Χρυσόστομος ζήτησε την προστασία του πληθυσμού από τον Αμερικάνο πρόξενο Γ. Χόρτον, αλλά μάταια. Στην πρόσκληση του George Horton να επιβιβαστεί σε αμερικανικό αντιτορπιλικό για να σωθεί, θα αρνιόταν. Αργότερα ο Χόρτον θα περιλάμβανε όσα φρικτά είδε να κάνουν οι μουσουλμάνοι Τούρκοι προς τον χριστιανικό πληθυσμό στο βιβλίο του "Η Μάστιγα της Ασίας". Ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τις θηριωδίες που έγιναν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Αρμένιος επίσκοπος, Γεβόντ Τουριάν, ζήτησε αρχικά άσυλο σ’ ένα καθολικό εκκλησιαστικό ίδρυμα. Τελικά κατόρθωσε να πάει στις ΗΠΑ. Εκεί όμως εκτελέστηκε από Αρμένιους αγωνιστές, ακριβώς γιατί εγκατέλειψε το ποίμνιό του, αποφεύγοντας να θυσιαστεί μαζί του. Άγρυπνους βρήκε τους 200.000 Σμυρνιούς και τους άλλους τόσους πρόσφυγες η αυγή της 27ης Αυγούστου 1922. Χιλιάδες βουβοί άνθρωποι κατευθύνονταν προς την προκυμαία, καρφώνοντας τα μάτια τους στο πέλαγος. Ούτε ελληνικά πλοία εμφανίζονταν, ούτε τα πολεμικά της Δύσης φαίνονταν διατεθειμένα να βοηθήσουνΠερισσότερα διαβάστε ΕΔΩ

Η χειρότερη στιγμή του ελληνισμού είχε φτάσει.. Το 1922..


Αύγουστος 1949. Αντήχησε ο Γράμμος.. για τελευταία φορά!

Όλα τελείωσαν στο Κάμενικ! 30 Αυγούστου 1949!


Ανιχνευτής


Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Επιχείρηση "Βαλκυρία"

Ο Χίτλερ με επιτελείς του στην αίθουσα επιχειρήσεων, στην οποία έγινε απόπειρα δολοφονίας του με αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό

Οι Βαλκυρίες, είναι γυναικείες οντότητες της μυθολογίας των Βίκινγκς. Ήταν υπηρέτες του θεού Οντίν και μάζευαν τις ψυχές των γενναίων νεκρών πολεμιστών, για να τις μεταφέρουν στον άρχοντά τους, στη Βαλχάλλα,  ώστε να έχει δυνατό στρατό με το μέρος του, όταν θα έφτανε η ώρα της τελικής αναμέτρησης, προς το τέλος του κόσμου, το Ράγκναροκ.

Απ' αυτή τη μυθολογία εμπνεύστηκε ο Βάγκνερ, την όπερά του "Βαλκυρία". To ίδιο όνομα δόθηκε και σε ένα ειδικό σχέδιο επιχειρήσεων του γερμανικού στρατού κατά τη διάρκεια του 2ου Π.Π.

Η επιχείρηση "Βαλκυρία" (γερμ.: Unternehmen Walküre) αρχικά, προέβλεπε και στόχευε στη συνέχιση της άσκησης της εξουσίας από τους Ναζί, σε περίπτωση γενικής διάλυσης της πολιτικής και κοινωνικής τάξης του γερμανικού έθνους.

Αυτό θα επιτυγχανόταν με την έγκαιρη κινητοποίηση στρατιωτικών μονάδων εσωτερικού αλλά και εκστρατείας για την κατάληψη ζωτικών, νευραλγικών σημείων, με σκοπό τον έλεγχο και την διοίκηση της κρατικής μηχανής, αλλά και την καταστολή ενδεχόμενης υποκινούμενης εξέγερσης των εκατομμυρίων αιχμαλώτων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και ξένων εργατών που δούλευαν καταναγκαστικά στο εσωτερικό της χώρας, προς όφελος της γερμανικής βιομηχανίας.

Αργότερα, το ίδιο σχέδιο, χρησιμοποιήθηκε για την οργάνωση πραξικοπήματος κατά του χιτλερικού καθεστώτος. Στο νέο αυτό σχέδιο πραξικοπήματος,  περιλαμβανόταν και η δολοφονία του Χίτλερ. Απόπειρες δολοφονίας υπήρξαν αρκετές, 27 τον αριθμό, από τότε που κατέλαβε την εξουσία ο Χίτλερ το 1934, μέχρι και το 1944! Όλες απέτυχαν!

Η πιο σημαντική όμως, ήταν αυτή, που ξεκίνησε με την χρησιμοποίηση του σχεδίου "Βαλκυρία". Σχεδιάστηκε από τον στρατηγό Φον Τρέσκοβ και τον συνταγματάρχη κόμη Φον Στάουφενμπεργκ που αποτελούσαν μέλη μιας ομάδας συνωμοτών. Το σχέδιο προέβλεπε: Δολοφονία του Χίτλερ και στη συνέχεια ενεργοποίηση του "Βαλκυρία", με το πρόσχημα της πρόληψης πραξικοπήματος, μετά το θάνατο του Φύρερ από τους υποτιθέμενους αντιπάλους του! Δηλαδή συνωμοσία, επάνω στην συνωμοσία! Έπρεπε να πειστούν όμως ανώτατοι αξιωματικοί που είχαν την εξουσιοδότηση της έκδοσης διαταγών για κίνηση μονάδων!

Ο συνταγματάρχης Κλάους κόμης, φον Στάουφενμπεργκ  διαβλέπει πως ο εν εξελίξει 2ος παγκόσμιος πόλεμος στρέφεται επικίνδυνα εναντίον της Γερμανίας και απειλεί να την καταστρέψει. Για τον ίδιο, ο όρκος πίστης στον Χίτλερ, δεν είναι υπεράνω της πατρίδας του. Ευρισκόμενος στην Αφρική, τραυματίζεται σοβαρά. Επιστρέφοντας από το μέτωπο, παίρνει την απόφαση μαζί με μία ομάδα Αξιωματικών, να τερματίσουν τον πόλεμο εξοντώνοντας τον  Χίτλερ  κι ελέγχοντας το στρατό. 

Η επιχείρηση "Βαλκυρία" οργανώνεται με προσοχή και απόλυτη μυστικότητα ενώ ο κλήρος για το ποιός θα αναλάβει προσωπικά τη δολοφονία του ηγέτη του Γ' Ράιχ, πέφτει στον ίδιο τον Στάουφενμπεργκ. Ο μυστικός πόλεμος των Γερμανών αντιφρονούντων κατά του Χίτλερ  "υφαινόταν" κάτω από την μύτη των Ναζί.

Η απόπειρα δολοφονίας πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουλίου 1944, αλλά απέτυχε. Στη συνέχεια, το σχέδιο τέθηκε σε εφαρμογή και το πραξικόπημα ξεκινά, για να καταπνιγεί, από τους πιστούς στον Χίτλερ στρατιωτικούς! Ο Χίτλερ, μετά απ' αυτή την ανέλπιστη τύχη του, πίστεψε ότι προστατεύεται από κάποια θεία δύναμη και επιδόθηκε ακόμη περισσότερο στα σχέδιά του για την κατάκτηση των πάντων!

Αυτή η  τολμηρή και τελικά ατυχής επιχείρηση, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην παγκόσμια ιστορία. Πριν από λίγα χρόνια γυρίστηκε και ταινία, με πρωταγωνιστή τον Τομ Κρουζ, που παίζει το ρόλο του Φον Στάουφενμπεργκ.

Μπορείτε να την δείτε (με ελληνικούς υπότιτλους) πιέζοντας τον σύνδεσμο " Επιχείρηση Βαλκυρία"


Ανιχνευτής


Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Ο2 ΡΑΚ. Το αναγκαίο οξυγόνο

Δεν υπήρξε περίπτωση τμήμα να έβγαινε έξω και να μην είχε μαζί του ο γιατρός ή ο νοσοκόμος και μια μικρή φιάλη οξυγόνου για έκτακτες καταστάσεις. Οξυγόνο και Ambu, πήγαιναν (και συνεχίζουν να πηγαίνουν) πάντα μαζί.! Από τις απλές εκπαιδευτικές καταδύσεις και τ' άλματα, μέχρι τις μεγάλες πορείες και ασκήσεις! Δεν το συζητώ για τις πραγματικές επιχειρήσεις! Υλικά όχι μόνο για τον νοσοκόμο αλλά για τον οποιοδήποτε, που θα μπορούσε να σώσει μια ζωή! Γνώσεις που πρέπει να ξέρουν όλοι, αν υπάρχει σωστή εκπαίδευση στις Α' Βοήθειες!

Για τις φιάλες οξυγόνου, υπήρχε πάντα μια μικρή ανησυχία ως προς τον χειρισμό τους, έστω και αν ήταν καλά συσκευασμένες και ελεγμένες! Πάντα υπήρχε το ερώτημα "τι κι' αν χτυπήσει καμιά σφαίρα επάνω στην φιάλη;"  "Τι κι αν γίνει καμιά έκρηξη;"

Και μετά: "Οι συνήθεις προδιαγραφές συσκευασίας του οξυγόνου κάνουν για ακραίες καιρικές καταστάσεις;" Συνήθως η απάντηση ήταν όχι. Άρα στις ειδικές επιχειρήσεις δεν "χωρούσαν" πάντα!

Συσκευή παραγωγής οξυγόνου Ο2 ΡΑΚ (Πηγή)
Ο προβληματισμός στο χώρο των ειδικών δυνάμεων, οδήγησε στην κατασκευή μιας μικρής φορητής χημικής γεννήτριας οξυγόνου που κάλυπτε το κενό, με τον καλύτερο τρόπο! Η συσκευή Ο2ΡΑΚ που φαίνεται στην παραπάνω εικόνα και κυκλοφόρησε στην αγορά το 2012, μπορεί να παράγει αρκετό οξυγόνο, ξεκινώντας τη λειτουργία της σε 4 δευτερόλεπτα, για να χορηγηθεί στον ασθενή ή τον τραυματία αμέσως στο σημείο όπου βρίσκεται, μέχρι να τον αναλάβουν τα χέρια πιο ειδικών!

Αντέχει στις πιο ακραίες καταστάσεις, όπως σε περιβάλλον ερήμου, ή σε υψόμετρα μέχρι 12.000 μέτρα και είναι κατάλληλο για άτομα που ενεργούν σε εχθρικό περιβάλλον και έχουν περισσότερες πιθανότητες να τραυματιστούν! Και όχι μόνο! Κάνει και για διασώστες πάσης φύσεως!

Ζυγίζει 1,3 κιλά, είναι αυτόνομη, δεν χρειάζεται συντήρηση, ούτε πηγή ενέργειας, ούτε γέμισμα, διαρκεί για συνεχόμενα 22 λεπτά, δουλεύει σε οποιαδήποτε θέση και στάση και έχει ένα όριο ζωής σε αποθήκευση μέχρι και 4 χρόνια.

Η συσκευή, μετά το τεστ βολής από πυροβόλα όπλα (Πηγή)
Η συσκευή δεν περιέχει οξυγόνο υπό πίεση! Η O2PAK παράγει, αν είναι σωστή η έκφραση,   99% + καθαρό ιατρικό οξυγόνο, μέσα από χημική αντίδραση στοιχείων σε στερεά κατάσταση, εξαλείφοντας έτσι τον κίνδυνο έκρηξης κάτω από πυρά, ή επικίνδυνες καταστάσεις που δημιουργούνται με τις φιάλες υπό πίεση.

Έχει δοκιμαστεί, όπως διαβεβαιώνουν οι κατασκευαστές  με αυστηρούς ελέγχους, με εκτέλεση βολών επάνω στη συσκευή και με πολύ  υψηλές θερμοκρασίες, ώστε να εξασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει πιθανότητα αυτανάφλεξης ή έκρηξης. 

Φαίνεται καλό "εργαλείο", λίγο ακριβό βέβαια, κοστίζει 600 με 800 δολάρια ΗΠΑ ανά τεμάχιο, αλλά νομίζω ότι η τιμή είναι ανάλογη με την παραγγελία! Και εν πάσει περιπτώσει, μιλάμε για τη διάσωση ανθρώπων! 

Δημοσιεύτηκε σε αμερικανική στρατιωτική ηλεκτρονική εφημερίδα το 2012. Εμφανίστηκε και σε ηλεκτρονική εφημερίδα, περί της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, (σε αγγλική γραφή) το 2013!

Και απ' ό,τι είδα στα τιτιβίσματα, αρκετοί στρατοί ενδιαφέρθηκαν από τότε για την προμήθειά του! Μάλλον "πουλάει", γιατί κάνει  καλά δουλειά του!

Καμία σχέση με τους συμπυκνωτές οξυγόνου!


Ανιχνευτής



Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

Οι Καταδρομείς με τα καγιάκ

Πηγή
Ήταν επτά και δεκαεπτά λεπτά το βράδυ της 7 Δεκεμβρίου του 1942, όταν το υποβρύχιο "Tuna" του βρετανικού βασιλικού ναυτικού, αναδύθηκε στ' ανοικτά των γαλλικών ακτών, κοντά στις εκβολές του ποταμού Gironde. Ο Βισκαϊκός κόλπος, ήταν ήρεμος εκείνη την νύκτα και η θάλασσα "λάδι" κάτω από το φως των αστεριών.

"Όλα καθαρά", παρατήρησε ο κυβερνήτης. "Μπορείτε να αποβιβασθείτε. Να ξεκινήσουμε;" Έπρεπε να υπάρχει μεγάλη πειθαρχία θορύβου και φώτων. Το παραμικρό λάθος θα μπορούσε να αποκαλύψει την ενέργεια και η όλη επιχείρηση θα πήγαινε χαμένη με κίνδυνο να καταστραφεί το σκάφος και να χαθούν ζωές. 

Με την πρώτη λάμψη φακού ή με κάποιο  πυροβολισμό, θα έπρεπε το υποβρύχιο να κάνει άμεση κατάδυση και να εξαφανισθεί στα σκοτεινά νερά, για να μην μείνει εκτεθειμένο και ευάλωτο. Ο Πεζοναύτης Ταγματάρχης  Χέρμπερτ Χάσλερ,  ο επικεφαλής του καταδρομικού τμήματος των Βρετανών κομάντος, συμφώνησε και το κατάστρωμα "ζωντάνεψε" με ναύτες και κομάντος που προετοίμαζαν τα έξι κανό που βρίσκονταν στο εσωτερικό του υποβρυχίου. Ονομάζονταν "Cockles" δηλαδή όστρακα αυτά τα κανό 2 ανδρών που ήταν λυόμενα, με περίβλημα από αδιαβροχοποιημένο καραβόπανο. 

Ένα απ' αυτά σχίστηκε καθώς το ανέβαζαν επάνω στο κατάστρωμα. Ο Ταγματάρχης το επιθεώρησε και διαπίστωσε ότι δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Αποφάσισε τότε να αφήσει το ζευγάρι των κομάντος του κανό, επάνω στο υποβρύχιο για να επιστρέψουν πίσω. Και οι δύο   άκουσαν την διαταγή του με μεγάλη απογοήτευση γιατί δεν θα συμμετείχαν στη καταδρομή. Δεν γνώριζαν τότε ότι η μοίρα τους έπαιξε το παιχνίδι της ζωής και του θανάτου.

Δείτε την πραγματική ιστορία τους γυρισμένη σε φιλμ ΕΔΩ


Ανιχνευτής



Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Η πραγματική ιστορία των SEALs

Εκπαιδευόμενοι βατραχάνθρωποι διέρχονται διπλή αερογέφυρα του στίβου εμποδίων (Πηγή)
Πριν από κάποιους μήνες κυκλοφόρησε ένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία των Αμερικανών βατραχανθρώπων, που σαν πιο πρόσφατο, περιέχει αρκετά νέα στοιχεία που ήλθαν στο φως μετά την αποδέσμευση απορρήτων αρχείων.

Η δημιουργία του σώματος, η συμμετοχή τους στις επιχειρήσεις από τον 2ο ΠΠ μέχρι σήμερα, τα "καλά και τα κακά"  τους,  και ανέκδοτες μέχρι σήμερα ιστορίες, εμφανίζονται σ' αυτό το ντοκιμαντέρ, που καταγράφει την εξέλιξή τους και με προσωπικές μαρτυρίες, μέχρι σήμερα.

Έτσι δίνεται μια εικόνα (και διαφήμιση βέβαια) και μια εξήγηση για τον ρόλο τους στην ιστορία των ειδικών επιχειρήσεων.

Δείτε το, στο σύνδεσμο: "Navy SEALs. Their untold story"


Ανιχνευτής


Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Η "νίκη" των γυναικών

Εκπαιδευόμενη γυναίκα Ranger, επιθεωρείται από αρχηγό ρίψεων για εκτέλεση άλματος στατικού ιμάντα. (Πηγή)
Τελικά, από τις δεκαέξι υποψήφιες που ξεκίνησαν αρχικά, δύο γυναίκες ολοκλήρωσαν την εκπαίδευση του σχολείου των Αμερικανών Rangers, χωρίς καμιά εξαίρεση στις δοκιμασίες και θα τους απονεμηθεί το διακριτικό του "Ranger" που θα κοσμεί από εδώ και πέρα τη στολή τους. 

Δύο νέες γυναίκες-αξιωματικοί, απέδειξαν ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για μια γυναίκα, αρκεί να έχει θέληση, πίστη πείσμα και ηθικό να ξεπεράσει δύσκολες σωματικά και ψυχικά καταστάσεις. 

Όπως έχουμε πει και σε προηγούμενο άρθρο, στον χώρο των ειδικών επιχειρήσεων που όλα μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή, δεν υπάρχει η πολυτέλεια της εξαίρεσης λόγω φύλου ή βαθμού από την εκπαίδευση! Όποιος έρχεται, πρέπει να καλύπτει τις (ίδιες για όλους) προδιαγραφές  όποιες και αν είναι αυτές, για να μπορεί να σταθεί στις ειδικές δυνάμεις.

Αν λοιπόν υπάρχουν σε μονάδες ειδικών δυνάμεων γυναίκες (ή  άνδρες) με στρατιωτικά προσόντα, κατώτερα των θεσπισμένων προδιαγραφών, τότε μάλλον "βγάζουμε τα μάτια μας" μόνοι μας! Σε δύσκολες και επικίνδυνες καταστάσεις επιχειρήσεων, θα αναγκαστούν όσοι έχουν "χρεωθεί" τέτοιο προσωπικό, να το αφήσουν πίσω, γιατί απλά δεν θα μπορούν να βασιστούν σ' αυτό και δεν θα θέλουν να έχουν και άλλο μπελά στο κεφάλι τους! 

Ωραίος ο μπερές και τα καλοχτενισμένα μαλλιά στο γραφείο, αλλά όσοι υπηρετούν στις ειδικές δυνάμεις, δεν χρειάζονται μόνο γι' αυτό!

Εκπαιδευόμενοι στο σχολείο Rangers, εξασκούνται στις αναρριχήσεις-καταρριχήσεις στη φάση του Ορεινού Αγώνα, με πλήρη φόρτο και οπλισμό. Στη φωτογραφία βλέπετε εκπαιδευόμενους να κρατούν στο έδαφος το σχοινί  ασφαλείας, προφανώς για να ελέγχουν την ταχεία καταρρίχηση συναδέλφων τους, από ψηλά. (Πηγή)
Αξίζουν συγχαρητήρια στις δύο ριψοκίνδυνες Αμερικανίδες αξιωματικούς, (μία πιλότο επιθετικών ελικοπτέρων και μία της στρατιωτικής αστυνομίας) που κατόρθωσαν μέσα στο ανδροκρατούμενο μέχρι σήμερα σχολείο των Rangers, να ξεπεράσουν όλες τις δυσκολίες. Άξιοι  συγχαρητηρίων είναι και οι εκπαιδευτές τους, που με μεγάλη αντικειμενικότητα, όπως τουλάχιστον φαίνεται, αξιολόγησαν τις εκπαιδευόμενες. Περισσότερο όμως αξιολογήθηκαν από τους συμμαθητές τους, που τις αποδέχτηκαν σαν ισότιμα μέλη μέσα στο χώρο, αφού έδειξαν τις ικανότητές τους!

Βέβαια, ο αμερικανικός στρατός δεν έχει "ανοίξει" όλες τι πόρτες στις γυναίκες σε μάχιμα καθήκοντα και περισσότερο στο χώρο των δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων! Βαδίζουν με βήματα μικρά, αλλά σταθερά θα έλεγα! Οι δύο νέες Rangers, δεν θα μπορέσουν άμεσα να υπηρετήσουν ισότιμα με τους άνδρες στο Σύνταγμά τους, αλλά είναι σίγουρο ότι θα αξιοποιηθούν στο έπακρο! Άλλωστε έκαναν μια αρχή. Τις περιμένουν και άλλες εξειδικευμένες εκπαιδεύσεις, αν θέλουν και αντέχουν!

Μετά απ' αυτό το "ταμπού" του αμερικανικού στρατού, έρχεται και η σειρά του πολεμικού τους ναυτικού, όπου πρόσφατα, δια στόματος του  νυν αρχηγού ναυτικών επιχειρήσεων, ανακοινώθηκε  η σχεδίαση για την συμμετοχή των γυναικών στην εκπαίδευση των SEALs, αλά J.I. Jane, δηλαδή!. "Χωρίς καμιά εξαίρεση", όπως τόνισε ο ναύαρχος και συμφωνώ μαζί του. Υπόψη ότι αναφέρονται στις ειδικές δυνάμεις γιατί αυτοδύτες-γυναίκες υπάρχουν στο πολεμικό τους ναυτικό, λίγες μεν, (7 επί συνόλου 1153 αυτοδυτών) αλλά υπάρχουν.

Από πίσω, διστακτικά,  ακολουθούν και οι πεζοναύτες, που και αυτοί σκέφτονται για τη συμμετοχή γυναικών στους MARSOC.


Ανιχνευτής









Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

Καλοκαιρινές δραστηριότητες





Πολύ ωραίες δραστηριότητες αναπτύσσει η Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων Χαλκιδικής! Μια απ' αυτές ήταν πρόσφατα και η οργάνωση αυτόνομης κατάδυσης, για όσα μέλη της ξέρουν από αυτά!

Και ο χώρος που διάλεξαν εξ΄ίσου ωραίος! Που αλλού; Στην Χαλκιδική, με τα πεντακάθαρα νερά!

Δείτε περισσότερα στο προσεγμένο ιστολόγιό τους!

Να 'στε πάντα καλά, γεροί και δυνατοί, παιδιά! 


Ανιχνευτής


Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Η μάχη στο Πυρόι


Αναμνήσεις παλαιών Καταδρομέων πολεμιστών στην Κύπρο! Γιατί πρέπει να γνωρίζουμε!



Βρισκόμασταν στα υψώματα Αγίου Σωζόμενου. Από εκεί κινηθήκαμε στον ανατολικό τομέα Λευκωσίας. Ο 13ος Λόχος Κρούσεως της 31 Μοίρας Καταδρομών, στάθμευσε στο χώρο πέριξ του εργοστασίου ΒΑΚΟΥΛΑΚ, ανατολικά της Αγλαντζιάς και επί του παλαιού δρόμου Λευκωσίας - Λάρνακας.

Στις 16 Αυγούστου λήφθηκε η διαταγή για μετακίνηση. Μια διμοιρία τεθήκαμε υπό διοίκηση μονάδας Τεθωρακισμένων. Κινηθήκαμε προς το Πυρόι. Με δύο BTR και ένα Τ34. Εισήλθαμε στο χωριό. Οι Τούρκοι από το απέναντι ύψωμα άρχισαν να μας κτυπούν με πυρά όλμων. Λάβαμε διαταγή για οπισθοχώρηση στην Ποταμιά. Στην επιστροφή μας διέταξαν και πάλι να κινηθούμε προς το Πυρόι, με εντολή, αν οι Τούρκοι δεν εισήλθαν στο χωριό να εγκατασταθούμε εμείς.

Το χωριό ήταν εγκαταλειμμένο. Η διμοιρία κινήθηκε από καλυμμένο δρομολόγιο. Λάβαμε θέσεις μάχης μέσα στα πρώτα τέσσερα σπίτια με μέτωπο το ύψωμα. Τοποθετήσαμε δυο πολυβόλα τσέχικα στα άκρα και δύο πολυβόλα FN MAG στο κέντρο. Αντιαρματικά δεν διαθέταμε. Δεξιά μας βρισκόταν το υδραγωγείο. Μπροστά μια αναπεπταμένη πεδιάδα και το ύψωμα. Δυτικότερα ο Άρωνας. Ανατολικότερα και βόρεια η Αθιένου.

Ένας άνδρας των Ηνωμένων Εθνών μας πλησιάζει. ‘‘Τι κάνετε εδώ; Απέναντι έχει πολλούς Τούρκους.’’ Καθώς συνομιλούμε πέφτει το πρώτο βλήμα. Αυτός μας χαιρετά και φεύγει. Μπήκαμε στα σπίτια, ήπιαμε τον καφέ μας, ρίξαμε νερό πάνω μας να δροσιστούμε και περιμέναμε. Οι όλμοι έπεφταν στο γάμο του καραγκιόζη.

Μόλις σταμάτησαν οι όλμοι άρχισε το μπουλούκι να κατεβαίνει από το ύψωμα. Τους παρακολουθούσα με διόπτρες που βρήκα στο χωριό. Όλοι είχαν ξεκάθαρη εντολή να μην βάλλουν παρά μόνο μετά από δικό μου σύνθημα. Πυρομαχικά είχαμε αρκετά.

Πλησίασαν στα 200 μέτρα. Ερχόντουσαν σχεδόν παρελαύνοντας. Αρχίσαμε με τα πολυβόλα και τα καλασνίκωφ. Έγινε χαμός. Μεταβολή και άτακτη φυγή. Συνεχίσαμε να τους κτυπούμε. Όλα αυτά κράτησαν δέκα λεπτά. Αρκετός χρόνος για να σκεπαστεί η πλαγιά με νεκρούς.


Αρχίζουν και πάλι από το ύψωμα με όλμους, ΠΑΟ και πολυβόλα. Μετά από μισή ώρα σφυροκόπημα επιτίθενται και πάλι. Γύρισα όλα τα σπίτια. Ουδείς τραυματίας.

Ο αξιωματικός των Τεθωρακισμένων, του οποίου είμαστε υπό διοίκηση, ρωτάει από τον ασύρματο τι συμβαίνει.

- ‘‘Δεχόμαστε επίθεση’’ απαντώ.

- ‘‘Να υποχωρήσετε προς Ποταμιά’’ διατάζει.

- ‘‘Γιατί να υποχωρήσουμε; Αφού κρατάμε το χωριό.’’

- ‘‘Ανθυπολοχαγέ να κάνεις αυτό που σου λέω γιατί θα σε στείλω στο στρατοδικείο.’’

- ‘‘Να με στείλετε. Εμείς θα πολεμήσουμε μέχρι την τελευταία σφαίρα.’’

Διέκοψα γιατί οι Τούρκοι εντωμεταξύ κατέβαιναν και πάλι. Ένα τσούρμο σε επίθεση. Άρχισαν τα πολυβόλα μας. Δίπλα ο καταδρομέας με το FN σε ρύθμιση βολή κατά βολή. Κάθε Τούρκο που κτυπούσε αναφωνούσε: ‘’Μπίγκο’’. Το ασκέρι μεταβολή και πίσω στο ύψωμα.

Ο αξιωματικός των Τεθωρακισμένων ξανά από τον ασύρματο με απειλές για οπισθοχώρηση.

Ακολουθεί ο διοικητής μας:

- ‘‘Τι γίνεται ρε Γεωργιάδη;’'

- ‘‘Κύριε Διοικητά είμαστε οχυρωμένοι. Πυρομαχικά έχουμε. Ουδεμία απώλεια. Πολεμούμε. Κρατάμε.’’

- ‘‘Να μείνετε να πολεμήσετε.’’

Ύστερα από λίγο ξεκινούν και πάλι τα βλήματα. ΠΑΟ, πολυβόλα, όλμοι. Μεσημέρι. Την ώρα της επίθεσης έρχεται ένα αυτοκίνητο από τη Μοίρα. Ο Ανθυπολοχαγός Νεοπτολέμου με πρωτοβουλία δική του μας φέρνει πυρομαχικά και καρπούζια.

Επίθεση και πάλι. Επανάληψη. Το πεζικό να κατεβαίνει. Στα 200 μέτρα, στα 150, στα 100 μέτρα. Ατσάλι και πάλι. Μακελειό. Μια μικρή ομάδα που γλίτωσε μπήκε σε μια μάντρα στα δεξιά μας. Τους κυκλώσαμε και τους εξουδετερώσαμε.

Αριστερά μας, από την Τύμπου, κονιορτός αρμάτων. Από τον ασύρματο λαμβάνουμε διαταγή οπισθοχώρησης. Κίνδυνος κύκλωσης. Έμεινα πίσω με τον Χατζημιχαήλ και παγιδεύσαμε το χώρο. Ξεκινήσαμε αμέριμνα προς τα δυτικά. Εγκατασταθήκαμε λίγο πιο κάτω.

Μια διμοιρία τρελών αντιμετώπισε 17 άρματα, τεθωρακισμένα και ένα σύνταγμα.

Ανάπαυλα. Σκάψαμε με τις ξιφολόγχες να βρούμε στεγνό χώμα για να κοιμηθούμε το βράδυ. Ήταν Αύγουστος και κάθε μεσημέρι έβρεχε. Ούτε ένα δένδρο. Καυτός ήλιος το πρωί, βροχή το μεσημέρι.

Κάποτε μας έστελναν και καμιά κονσέρβα ‘‘Καρίνα’’. Τα βράδια μετρούσαμε τα φώτα του χωριού. Ήταν 107. Μείναμε εκεί για αρκετό καιρό. Ουδείς ερχόταν να μας αντικαταστήσει. Καθόμασταν κι ονειρευόμασταν με το Μάκη. Εγώ έλεγα: ‘‘Ρε παιδιά να είχαμε ένα ταψί γαλατομπούρεκα!’’ Ο Μάκης ήθελε ψητό κι ο Ευτύχιος ένα ευρωπαϊκό αποχωρητήριο.

Κάποιο βράδυ ακούμε πίσω μας θόρυβο στα καλάμια. Συναγερμός. Μας κύκλωσαν οι Τούρκοι; Αναμένοντας με το χέρι στη σκανδάλη βλέπουμε έναν δικό μας που στείλαμε στο Γέρι για υλικά, έτοιμο να λιποθυμήσει από το γέλιο. ‘‘Δεν θα πιστέψετε’’ μας λέει, ‘‘αλλά ήλθαν να μας αντικαταστήσουν. Μου έδωσαν ένα λόχο πεζικαρέους από το Γέρι και τους φέρνω εδώ και 500 μέτρα έρποντας. Τους είπα αν σηκώσετε κεφάλι οι Τούρκοι ξεκινούν να πυροβολούν.’’

Την άλλη μέρα φεύγαμε για τον Κακομάλλη.










Κυριακή, 16 Αυγούστου 2015

Η επιστροφή ..

Μετά από επτά χρόνια αιχμαλωσίας και καταναγκαστικών έργων στην Αλβανία οι Έλληνες φιλούν το χώμα της πατρίδας μετά την απελευθέρωση τους. (Πηγή)
Μια άγνωστη, περισσότερο σε νεότερους, πτυχή της ιστορίας, είναι αυτή του εμφύλιου πολέμου, που ίσως για λόγους "θεραπείας" της ελληνικής ασθένειας του διχασμού, απέφευγαν ευσχήμως να διδάσκουν στα σχολεία. 

Ότι είχε μείνει όρθιο μετά την γερμανο-ιταλο-βουλγαρική κατοχή, καταστράφηκε μέσα στη δύνη του άγριου, αδελφοκτόνου, εκδικητικού, ανόητου  και τελικά ανώφελου για τους Έλληνες, εμφύλιου πολέμου. Άνθρωποι, συγγενείς, συνάδελφοι, συμμαχητές κάποτε στα βουνά της βόρειας Ηπείρου, που έγραψαν ηρωική ιστορία, βρέθηκαν αντιμέτωποι, υποταγμένοι είτε από συμφέροντα, είτε από πολιτικά πάθη και ιδέες.

Όλοι, πολέμησαν για την "πατρίδα"! Αλλά τελικά η "πατρίς" ήταν αυτή που έπαθε τη μεγαλύτερη ζημιά! Οι νικητές του πολέμου κατά του Άξονα, βρέθηκαν ξαφνικά μετά μερικά χρόνια εργάτες στις φάμπρικες των νικημένων του πολέμου , ή σε ανατολικές φάμπρικες του λαού, αλλά πάντως όχι του ελληνικού!

Τον Αύγουστο κάθε χρόνο, που ήταν ο μήνας του τέλους του εμφύλιου του '49 και οι νικητές και οι νικημένοι του εμφύλιου πολέμου, θυμούνται τους νεκρούς τους και πηγαίνουν να τους τιμήσουν ο καθένας στα δικά του μνημεία. Πικρία και λύπη έρχεται πάντα στη γεύση και στο νου, όταν αναλογίζεται κανείς τα αδικοχαμένα θύματα.

Αναμνήσεις πικρές, έρχονται σε όσους  βγήκαν ζωντανοί. Κάποιοι, άργησαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, είτε γιατί πιάστηκαν αιχμάλωτοι και παρέμειναν χρόνια σε ξένες φυλακές, είτε γιατί έφυγαν κυνηγημένοι και πήγαν να ζήσουν σε χώρες υποδοχής της σοβιετοκρατούμενης Ευρώπης, μένοντας αρχικά σε παραπήγματα. Από τους χαμένους, πολλοί έμειναν σε εξορία και περιορισμό σε καταυλισμούς και στρατόπεδα συγκέντρωσης, μέσα στην ίδια τους τη χώρα.

Πέρα από το τι γράφουν τα επίσημα ιστορικά έγγραφα και των δύο πλευρών, υπάρχουν και προσωπικές μαρτυρίες και βιώματα. Τέτοια αξίζει κάποιος να τα διαβάζει για να καταλαβαίνει το πνεύμα εκείνης της εποχής.

 Ένας γιατρός, που υπηρετούσε τη θητεία του στον εθνικό στρατό, πιάστηκε αιχμάλωτος από αντάρτες του ΔΣΕ τον Απρίλη του 1949 στην Κόνιτσα και επιβίωσε αιχμάλωτος σε αλβανικές φυλακές εκτελώντας καταναγκαστικά έργα,  για να επιστρέψει τον Αύγουστο του  1956, μαζί με τους άλλους αιχμαλώτους. Διαβάστε την ιστορία του ΕΔΩ.

Ένας άλλος, αντάρτης του ΔΣΕ, μετέπειτα πρόσφυγας στην Τασκένδη, εξιστορεί τη ζωή του και τα πεπραγμένα του, με λεπτομερή  ανάλυση των μαχών στις οποίες έλαβε μέρος, επισημαίνοντας τη σκληρότητα αυτού του εμφύλιου πολέμου. Διαβάστε τη δική του ιστορία ΕΔΩ.

Το μόνο που μπορούμε ν΄αναφωνήσουμε, είναι: ΠΟΤΕ  ΞΑΝΑ


Ανιχνευτής




Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Μερικά λόγια για το τυφέκιο Μ4

Εκπαίδευση στη βολή μάχης  με Μ4, από Έλληνα καταδρομέα. Διακρίνεται ενσωματωμένη στο τυφέκιο διόπτρα τύπου Trijicon  και χειρολαβή (Πηγή ΓΕΣ/ΔΕΔ)
 Ένα διαφημιστικό βιντεάκι των Αμερικανών σχετικά με το Μ4, μου θύμισε λίγο τα παλιά. Στα μέσα της 10ετίας του '90, το τυφέκιο Μ16Α2Ε Μ4 και γενικά η σειρά τυφεκίων Μ16, "μπήκε" στις ελληνικές ειδικές δυνάμεις και έκτοτε παραμένει σταθερά μέσα στο χώρο. Μη νομίζετε ότι έγινε καθυστερημένα! Αν λάβουμε υπόψη μας ότι στον αμερικανικό στρατό οι ειδικές δυνάμεις το πήραν από το 1993, ίσως είμαστε από τους πρώτους μετά απ' αυτούς. Ίσως και να μην είναι υπερβολή ότι εμείς το χρησιμοποιήσαμε κανονικά και πριν απ΄αυτούς.

Και δεν πήραμε έτσι απλά την σειρά Μ16 γιατί μας άρεσε η .. εμφάνιση των όπλων. Έγιναν πολλές, πολυήμερες και απαιτητικές δοκιμές, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα αξιολόγησης φορητού οπλισμού, σε δείγματα από 12 ή 15, φημιστών διεθνώς τυφεκίων μεγάλων εταιρειών, μεταξύ των οποίων και τα τυφέκια σειράς Μ16, για να βγουν τα τελευταία με την αξία τους νικητές, υπερισχύοντας έναντι όλων των άλλων. 

Το Μ4, όπως είναι ελαφρύ, (2,8 κιλά βάρος) βολικό, με 76 εκατοστά μήκος με  κοντάκιο μαζεμένο και με ένα ωφέλιμο βεληνεκές 600 μέτρα, χρησιμοποιώντας γεμιστήρα 30 φυσιγγίων, καλύπτει όλες τις ανάγκες ενός μαχητή των ειδικών δυνάμεων και όχι μόνο.

Κατάλληλο όπλο για ομαδάρχες, στοιχειάρχες διμοιρίτες και γενικά για ειδικότητες που απαιτείται μικρότερο βάρος και όγκος υλικών λόγω καθηκόντων. (πχ χειριστές ομαδικών όπλων, μεταφορικών μέσων κλπ). Άριστο για αγώνα εκ του συστάδην, όπως ονομάζεται ελληνικά το CQB.

Μετά όμως από οδυνηρές εμπειρίες συμμαχικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, που έπεφταν σε καλοστημένες ενέδρες ανταρτών Ταλιμπάν, ξεκίνησαν οι αντιδράσεις για την ποιότητα του οπλισμού διαμετρήματος 5,56 χιλ. γιατί δεν μπορούσαν να τα καταφέρουν σε στατική ανταλλαγή πυρών με τους αντάρτες που χρησιμοποιούσαν ρωσικά τυφέκια, οπλοπολυβόλα και πολυβόλα, από αποστάσεις 700 έως 1000 μέτρων, καλυπτόμενοι επάνω στους δύσβατους ορεινούς όγκους!

Περισσότερο βέβαια, άρχισαν σχόλια για το Μ4, γιατί εκεί παρουσιάζονταν περισσότερες δυσλειτουργίες. Άρχισαν οι  "φωνές" που έλεγαν ότι το τυφέκιο δεν είναι καλό, σε σύγκριση με αντίστοιχα τυφέκια 7,62 χιλ., ότι η τρωτότητα που επιτυγχάνει κατά την προσβολή στόχων δεν είναι αποτελεσματική και τελικά ότι θα πρέπει να επιστρέψουμε σε όπλα με πιο μεγάλο και φονικότερο διαμέτρημα. Δηλαδή αυτό που "ενόχλησε" ήταν η φονικότητα και όχι η λανθασμένη τακτική χρησιμοποίηση.

Αμερικανοί στρατιώτες στο Αφγανιστάν οπλισμένοι με τυφέκια Μ4. (Φωτογραφία αρχείου. Πηγή: εφημερίδα "The Guardian")
Σε παλαιότερο άρθρο είχαμε μιλήσει για το θέμα του διαμετρήματος και πώς θα πρέπει να επιλέγεται. Έτσι λοιπόν δεν θα πρέπει να πέσουμε στο ψευτοδίλημμα ποιό είναι το καλύτερο διαμέτρημα, αλλά θα πρέπει να το προσαρμόζουμε στις δικές μας επιχειρησιακές απαιτήσεις, ανάλογα με την κατάσταση.

Αρκεί να πούμε ότι ιστορικά η εμφάνιση του διαμετρήματος 5,56 χιλ. ξεκίνησε στον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου αυτό που επιδιωκόταν μέσα στις ζούγκλες ήταν η αύξηση όγκου πυρός σε μάχες που διεξάγονταν σε αποστάσεις όχι μεγαλύτερες των 150 μέτρων, λόγω της βλάστησης. Έτσι μια αμερικανική ομάδα τυφεκιοφόρων πεζικού 8 ανδρών για παράδειγμα, μετέφερε με το ίδιο βάρος διπλάσια  πυρομαχικά 5,56 χιλ Μ193, απ' ό,τι πυρομαχικά 7,62 χιλ. για τυφέκια Μ14. Έτσι είχε πολύ μεγαλύτερη διάρκεια πυρός έναντι  αντίστοιχης ομάδας Βιετκόνγκ με τυφέκια Καλάσνικοφ 7,62 χιλ.

 Στην εξέλιξη της χρήσης του Μ4 θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά το γεγονός ότι έχει γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι φορητού οπλισμού σχεδόν στο σύνολο του αμερικανικού στρατού και ιδιαίτερα στο χώρο των δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων.

Εκτέλεση βολής με τυφέκιο Μ4 από Αμερικανό στρατιώτη. Επί του όπλου διακρίνεται διόπτρα ταχείας σκόπευσης τύπου Red Dot M68 CCO και βομβιδοβόλο Μ 203 (Πηγή)
Ο αμερικανικός στρατός μετά από κάποια χρόνια διαπραγμάτευσης με την "μητρική" εταιρεία κατασκευής του τυφεκίου  Μ16 Μ4, την COLT, πήρε στην κυριότητά του την μελέτη κατασκευής και φυσικά, αφού εκπόνησε τις τεχνικές προδιαγραφές του όπλου στα μέτρα του, ονομάζοντάς το Μ4Α1, άρχισε  να κάνει δημόσιους διαγωνισμούς για την κατασκευή του μοντέλου που ήθελε. Έτσι η εταιρεία που έλαβε την μερίδα του λέοντος, κατόπιν διαγωνισμού το 2013, ήταν η FN Herstal  με συμβόλαιο 77 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για την κατασκευή 120.000 τυφεκίων Μ4Α1. Η εταιρεία COLT, δυστυχώς ..επτώχευσε! Δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στη μάχη με την κύρια ανταγωνίστρια εταιρεία FN.

Ας μιλήσουμε όμως περισσότερο για τις επιδόσεις του τυφεκίου Μ4. Σαφώς και στο διάστημα της 10ετίας του 2000, συγκεντρώθηκαν πολλές παρατηρήσεις σε ό,τι αφορά την απόδοση και την λειτουργικότητα του τυφεκίου στα θέατρα επιχειρήσεων του Ιράκ και του Αφγανιστάν, οι οποίες οδήγησαν τόσο στη βελτίωση κατασκευής του, όσο και στη βελτίωση των πυρομαχικών που χρησιμοποιεί. Έτσι γίνεται πάντοτε!

Αντοχή στη  σκόνη

Το 2007 έγινε ένα διαγωνιστικό τεστ, αντοχής στη σκόνη, μεταξύ των τυφεκίων  XM8,  SOF Combat Assault Rifle (SCAR) , Heckler and Koch HK416 και του Μ4.  Το Μ4 βαθμολογήθηκε χαμηλότερα απ' όλα τ' άλλα τυφέκια, έχοντας παρουσιάσει (για 10 τυφέκια ανά τύπο) τις περισσότερες εμπλοκές, επί συνόλου βολής 60.000 φυσιγγίων. Το συγκεκριμένο όμως τεστ, αμφισβητήθηκε από τον αμερικανικό στρατό λόγω διαπίστωσης τεχνοκρατικών αποκλίσεων στη βαθμολογία. Την ίδια χρονιά μετά από μερικούς μήνες, επαναλήφθηκε η αξιολόγηση, με πολύ διαφορετικά και καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τους  ανταγωνιστές του. Παρ' όλα αυτά, ήταν αφορμή για βελτιώσεις τόσο στο είδος του γεμιστήρα όσο και στο πάχος της κάννης του για να αντέχει στις υπερθερμάνσεις.

Αυτά συνέβησαν στα πεδία δοκιμών! Στα πεδία των μαχών όμως,  οι αναφορές για την συμπεριφορά του όπλου  ήταν πολύ θετικές και διαπιστώθηκε ότι το προσωπικό έχει αποκτήσει εμπιστοσύνη στην απόδοση  του συγκεκριμένου όπλου, ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Μέσα από λάσπη που είχε πέσει όπλο, σε κάποιο περιστατικό στο Αφγανιστάν, ο στρατιώτης που το είχε, το έβγαλε, το τίναξε, και εκτέλεσε άμεσα βολή!

Βέβαια δεν είναι κάτι που εκπλήσσει, γιατί τότε που και μεις εδώ κάναμε το τεστ λάσπης και το τεστ σκόνης, ήταν ένα από τα όπλα που τα πέρασε με επιτυχία.

Αποτελεσματικότητα βολής

Μόνο το 20% από το σύνολο των εξετασθέντων στρατιωτών που χρησιμοποίησαν το συγκεκριμένο όπλο στη μάχη (συνολικά 917 άτομα) ζήτησε να υπάρχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα (δηλαδή φονικότητα) κατά τη βολή με τα φυσίγγια που χρησιμοποιούσαν, τα Μ855.  Αντίθετα, πάνω από το 90% ήταν ικανοποιημένοι για τα βεληνεκή, την ακρίβεια, το ρυθμό βολής και γενικά με το όπλο. Επίσης το 10% ζήτησε γεμιστήρες καλύτερης ποιότητας.

Το 2010 ο αμερικανικός στρατός χορήγησε τα φυσίγγια Μ855Α1 τα οποία φαίνεται να κάλυψαν επαρκώς το θέμα της αποτελεσματικότητας. Μέχρι να προχωρήσουν σ' αυτά χρησιμοποιήθηκαν κατά διαστήματα πυρομαχικά τύπου Μk 262 τα οποία διαπιστώθηκε ότι είχαν καλύτερη επίδοση στην ακρίβεια βολής μέχρι τα 700 μέτρα και δημιουργούσαν μεγαλύτερο τραύμα στους μαλακούς ιστούς, λόγω της σταθερής εκτροπής που παρουσίαζαν.

 Ήταν αυτά που προτιμούσαν οι ειδικές δυνάμεις και κυρίως οι σκοπευτές ακριβείας, για το τυφέκιό τους Mk 12 SPR, όταν δεν δούλευαν με διαμέτρημα 7,62 χιλ.

Στέλεχος των αμερικανικών Special Forces χρησιμοποιεί ένα Mk 12 SPR κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής βολής (Πηγή)
Οι Αμερικανοί πεζοναύτες προτίμησαν τα πυρομαχικά Mk 318 τα οποία διατηρούν μέχρι σήμερα, αν και αυτοί μελετούν (ή πιέζονται για λόγους οικονομίας) για την υιοθέτηση του φυσιγγίου Μ855Α1. Και τα Mk 318, προσδίδουν σε σχέση με τα Μ855  καλύτερη ευστάθεια, ακρίβεια κατά τη βολή και αποτελεσματικότητα επί του στόχου.

Ποιό είναι το πρόβλημα;

Οι πειραματικές μελέτες σε εργαστήρια με τη χρήση ειδικής ζελατινώδους ύλης που προσομοιάζει με τους ανθρώπινους μαλακούς ιστούς, έδειξε την αποτελεσματικότητα των διαφορετικών τύπων βολίδων 5,56 χιλ και το τραύμα που προκαλούν κατά την είσοδό τους στο σώμα ζωντανού οργανισμού, όπως φαίνεται στις παρακάτω εικόνες.

Εικόνα που δείχνει το ίχνος τραύματος που προκαλείται σε μαλακό ιστό, κατά το θρυμματισμό, από τρία είδη βολίδων 5,56 χιλ. Διακρίνεται ο άμεσος θρυμματισμός της βολίδας φυσιγγίου Μk318  (Πηγή). 
Ίχνος τραύματος βολίδας Mk262. Μετά από πέντε εκατοστά διείσδυσης, ακολουθεί ο θρυμματισμός. (Πηγή)
Συγκριτικός πίνακας ιχνών τραυμάτων από διάφορους τύπους στρατιωτικών φυσιγγίων. Φαίνεται χαρακτηριστικά ο μεγαλύτερος θρυμματισμός των φυσιγγίων διαμετρήματος 5,56, όπως και το ίχνος εκτροπής της βολίδας τους. Ειδικά για το φυσίγγιο Μ855, όταν το βλήμα έχει καλή πτητική ευστάθεια, παρουσιάζει μεγάλη ευθεία διάτρηση (long  neck length, NL), πριν θρυμματιστεί. Αν όμως έχει εκτροπή, δηλαδή στριφογυρίζει στον αέρα, τότε η ευθεία διείσδυση είναι μικρή (short NL) για να θρυμματιστεί αμέσως μετά, προκαλώντας μεγάλο τραύμα. (Πηγή)
Διαπιστώθηκε λοιπόν, ότι τα φυσίγγια Μ855 ή SS109 (κατά ΝΑΤΟ) τα οποία έχουν καλή διατρητικότητα, (3 χιλιοστά χάλυβα στα 600 μέτρα) δεν παρουσίαζαν σταθερή εκτροπή κατά την πρόσκρουσή τους με το σώμα. Δηλαδή πιο απλά, η βολίδα, ανάλογα με τη γωνία πρόσκρουσης, ή θρυμματιζόταν και στριφογύριζε προκαλώντας μεγάλο τραύμα, (τη μπάλα με σάρκες, οστά και αίμα) ή περνούσε σε ευθεία γραμμή χωρίς θρυμματισμό και έβγαινε, δημιουργώντας διαμπερές τραύμα μεν, αλλά όχι θανατηφόρο δε!

Πιο συγκεκριμένα εισχωρούσε στους ιστούς περίπου 8 με 10 ή ακόμη και 15 εκατοστά, πριν αρχίσει η εκτροπή της, με αποτέλεσμα να διαπερνά τους πολύ αδύνατους αντίπαλους, χωρίς να τους εξουδετερώνει ακαριαία!


Σχηματική παράσταση της διάτρησης του σώματος από πυρομαχικά Μ855, όταν δεν επιτυγχάνεται ο θρυμματισμός. (Πηγή)

Επίσης, επειδή ο θρυμματισμός της βολίδας  είναι ανάλογος της ταχύτητάς της, διαπιστώθηκε ότι από τυφέκια με κοντύτερη κάννη, όπως είναι το Μ4, το συγκεκριμένο φυσίγγιο δεν ανέπτυσσε μεγάλη αρχική ταχύτητα βολίδας (γιατί δεν προλάβαινε να καεί το προωθητικό γέμισμα του φυσιγγίου πριν εξέλθει της κάννης η βολίδα) και επομένως δεν μπορούσε να δημιουργηθεί ο θρυμματισμός κατά την πρόσκρουση επί του στόχου, αφού τελικά η βολίδα δεν έπιανε την επιθυμητή ελάχιστη ταχύτητα των 750 m/sec.

Επιπλέον κατά την έξοδό της βολίδας Μ855 από την κοντύτερη κάννη του Μ4, λόγω του παραπάνω προβλήματος, προκαλείται μεγαλύτερος θόρυβος εκπυρσοκρότησης και μεγαλύτερη λάμψη.

Ακόμη ένα πρόβλημα που διαπιστώθηκε, ήταν με τη χρήση των σιγαστήρων. Η μη ολοκληρωμένη καύση του προωθητικού γεμίσματος του φυσιγγίου μέσα στην κοντή κάννη του Μ4 και η πίεση των αερίων που γινόταν μεγαλύτερη μέσα στον σιγαστήρα, δημιουργούσε εμπλοκές στην τροφοδοσία του όπλου και πρόωρες φθορές.

Αντίθετα στα ολόσωμα τυφέκια Μ16Α2, όλα δουλεύουν πολύ καλά! Το συγκεκριμένο φυσίγγιο έχει κατασκευαστεί κυρίως για τυφέκια με μεγάλη κάννη!

Οι άλλοι δύο τύποι, ο Mk262 και ο  Mk318 που είχαν μικρή τρύπα στη μύτη της βολίδας (Open Tip Match, ΟΤΜ), με το που έμπαιναν στο σώμα, αμέσως θρυμματίζονταν και προκαλούσαν μεγάλα τραύματα. Μόνο που κοστίζουν διπλάσια τιμή.

Τα φυσίγγια Μ855Α1, βελτιωμένα ως προς το προωθητικό τους γέμισμα, (ταχύτερη καύση)  την ευστάθεια της βολίδας στον αέρα, την διατρητικότητα και την σταθερή εκτροπή με την πρόσκρουση, ελαχιστοποίησαν το πρόβλημα, πέραν του ότι είναι πολύ πιο οικονομικά από τους άλλους δύο τύπους και πιο ..οικολογικά, για τι δεν περιέχουν μόλυβδο. Γι' αυτό τα ονόμασαν και "πράσινα πυρομαχικά". Έτσι ο αμερικανικός στρατός προσανατολίστηκε προς αυτά, αφού βελτιώθηκαν με δοκιμές και τα καθιέρωσε σαν επίσημα πυρομαχικά του, χωρίς όμως ν' απορρίπτει και τ' άλλα, που χρησιμοποιούνται σε ειδικές περιπτώσεις. 

Τέλος για να κλείσουμε την παρένθεση των πυρομαχικών, για τα οποία ακούγονται πολλά και διάφορα, ημιεπίσημα, το 2009 στα πλαίσια της ομάδας εργασίας (ΟΕ) ΝΑΤΟ περί Οπλισμού και Αισθητήρων (NATO Weapons & Sensors Working Group), ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα έρευνας, περί της αποτελεσματικότητας βολής με πυρομαχικά του διαμετρήματος 5,56 χιλ. Αναφέρθηκε με σαφήνεια, ότι δεν υπάρχει πρόβλημα επίδοσης πυρομαχικών! Μπορείτε να δείτε την παρουσίαση ΕΔΩ

Αυτό που απαιτείται είναι εκπαίδευση του προσωπικού στην εκτέλεση βολών σε μεγαλύτερες αποστάσεις! Γιατί όπως διαπιστώθηκε, οι περισσότερες χώρες του ΝΑΤΟ εκπαιδεύουν το προσωπικό τους σε βολές μάχης μέχρι την απόσταση των 300 μέτρων! 

Μεταξύ αυτών και ο αμερικανικός στρατός, ο οποίος  στο εκπαιδευτικό του εγχειρίδιο FM 3-22.9 (τροποποιημένο το 2011)  για την εκτέλεση βολών με τυφέκιο  Μ16/Μ4, προσδιορίζει την εκπαίδευση του μαχητή σε βολές μέχρι την απόσταση των 300 μέτρων, ενώ για τους σκοπευτές ακριβείας (ένας έως δύο ανά ομάδα μάχης) προβλέπει την εκπαίδευσή τους σε αποστάσεις από 300 έως 600 μέτρα. Πέραν αυτής της απόστασης, παραπέμπει στην εκπαίδευση ελεύθερου σκοπευτή.

Στο δικό μας αντίστοιχο εγχειρίδιο,  αν και ακολουθούμε την ίδια φιλοσοφία, εν τούτοις αναφέρεται σαφώς η ανάπτυξη της ικανότητας της ομάδας μάχης να προσβάλει με τυφέκια στόχους μέχρι τα 600 μέτρα, ενώ με το οπλοπολυβόλο μέχρι και τα 1000 μέτρα. Έγκειται επομένως στον τρόπο εκπαίδευσης σε συνδυασμό με τον οπλισμό, η ανάπτυξη ικανότητας προσβολής στόχων σε μεγαλύτερες αποστάσεις.

Και βέβαια υπάρχει η λογική εξήγηση πίσω από αυτή την αντίληψη! Η έως τώρα συσσωρευθείσα εμπειρία από μάχες περασμένων πολέμων, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η ομάδα μάχης χρησιμοποιεί το πυρ και την κίνηση για να προσεγγίσει και να εξουδετερώσει τον εχθρό. Η απόσταση των 300 μέτρων ικανοποιούσε μέχρι τώρα την εφαρμοσμένη τακτική του πεζικού, για την επιτυχή χρήση του φορητού οπλισμού. Για προσβολή στόχων σε μεγαλύτερες αποστάσεις πρέπει να χρησιμοποιούνται βαρύτερα όπλα υποστήριξης.

Η ειδική μορφή του ανταρτοπολέμου στο Αφγανιστάν και αλλού, δημιούργησε την επιχειρησιακή απαίτηση εφαρμογής ειδικής τακτικής στην προσβολή του αντίπαλου που ενέδρευε από μεγάλες αποστάσεις, χρησιμοποιώντας βαρύ οπλισμό.

Η χρήση του Μ4 από τις δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων

Το Μ4, προερχόμενο από την αμερικανική εταιρεία COLT, κατέκτησε τη διεθνή αγορά, στον τομέα εξοπλισμού ειδικών δυνάμεων . Όχι τυχαία, αλλά για τις άριστες επιδόσεις του. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ πρότυπο του ΝΑΤΟ, όπως εσφαλμένα αναφέρεται κατά διαστήματα σε σχετικά άρθρα! Επιχειρείται βέβαια κάποια τυποποίηση οπλισμού. 


Σχεδόν όλες οι χώρες εξοπλίζουν τα ειδικά τους τμήματα με αυτό το είδος τυφεκίου, αν και όπως έχουμε πει στο παρελθόν, στις ειδικές επιχειρήσεις είναι βασικός κανόνας η προσαρμογή των μέσων στο στόχο. Δηλαδή πρέπει να υπάρχει η γνώση και η ευχέρεια χρησιμοποίησης κάθε είδους οπλισμού.

Το αμερικανικό τυφέκιο ειδικών επιχειρήσεων  SORMOD (Special Operations Peculiar Modification) Block 1, με όλα του τα εξαρτήματα. Πιέστε ΕΔΩ για μεγαλύτερη εικόνα. (Πηγή)
Στις ΗΠΑ, που αποτελεί την πατρίδα του Μ4, οι ειδικές δυνάμεις προχώρησαν στην κατασκευή  και την προμήθεια συστήματος τυφεκίου  Μ4  SORMOD (Special Operations Peculiar Modification) με τροποποιημένα εν μέρει χαρακτηριστικά ώστε να αυξηθεί η απόδοση του όπλου. Διαγραμματικά μπορείτε να δείτε στην παραπάνω εικόνα. Το κάθε απάρτιο ή σκοπευτικό όργανο χρησιμοποιείται ανάλογα με την αποστολή. 

Το σύστημα Block 2 χρησιμοποιεί οπτικά όργανα πιο εξελιγμένης τεχνολογίας, όπως είναι το σκοπευτικό   Elcan, το  Trijicon ACOG TA-31 ECOS και το  Eotech 553. Επιπλέον διαθέτει νέο σύστημα προσαρμογής οργάνων το  Rail Interface System, RIS II. Προχωρεί δε η αναβάθμιση και σε  Block 3, με ενσωματωμένα επί του τυφεκίου όργανα (π.χ. Laser) χρήση ασύρματων θερμικών διοπτρών και οργάνων ημερήσιας και νυκτερινής σκόπευσης.

Η τροποποίηση του Μ4 σε Μ4Α1 που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη στον αμερικανικό στρατό, θεωρήθηκε αναγκαία για να μπορούν οι χειριστές να εκτελούν βολές κατά ριπές, έναντι του απλού Μ4 που είχε σκάλα βολής κατά βολή και μόνο κατά ριπές 3  φυσιγγίων. Επίσης η κάννη του Μ4 Α1 είναι ενισχυμένη, ώστε το όπλο ν' αντέχει τις υψηλές πιέσεις που προκαλεί το φυσίγγιο Μ855Α1. Υπάρχει  δε η σκέψη υιοθέτησης του τύπου εμβόλου αερίων που χρησιμοποιείται στο τυφέκιο HK416 (γερμανική έκδοση του Μ4) ώστε να ελαχιστοποιείται η συσσώρευση καταλοίπων μέσα στη θαλάμη αερίων( όπως συμβαίνει με το αρχικό μοντέλο) και ν΄αποφεύγονται οι πρόωρες φθορές.

Το Μ4 αποτελεί ένα από τα προτιμώμενα τυφέκια των "βατράχων", αλλά όπως φαίνεται, πολύ σύντομα και των Αμερικανών πεζοναυτών

Θα πρέπει όμως να τονίσουμε άλλη μια φορά την αναλλοίωτη αρχή: Τα όπλα και τα υλικά, όσο καλά και αν είναι, δεν αναπληρώνουν το έλλειμμα εκπαίδευσης. Η συνεχής, επίπονη, ρεαλιστική εκπαίδευση προσφέρει στο μαχητή το πλεονέκτημα της ακρίβειας στη βολή με οποιεσδήποτε συνθήκες, για την εξουδετέρωση των αντιπάλων του, προσβάλλοντάς τους σε καίρια σημεία. 


Ανιχνευτής














Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Εκπαίδευση που σκοτώνει..

Υποψήφιοι SAS εκτελούν πορεία στο Brecon Beacons (Πηγή)
Πριν από 2 χρόνια περίπου, πέθαναν στην εκπαίδευση τρεις Βρετανοί στρατιώτες, υποψήφιοι για τους SAS.  Είχα αναφερθεί στο γεγονός, σε  σχετικό άρθρο, όταν είχε δημοσιευτεί ο θάνατος των δύο πρώτων. Το ατύχημα έγινε κατά τη διάρκεια δοκιμασίας, που απαιτούσε την εκτέλεση πορείας 70 χιλιομέτρων μέσα σε 20 ώρες, με πλήρη φόρτο και οπλισμό, στα βουνά του  Brecon Beacons της Νότιας Ουαλίας. Έγινε με θερμοκρασία 29 βαθμών Κελσίου και αυτοί δεν τα κατάφεραν! Έπαθαν θερμοπληξία και κατέληξαν αβοήθητοι!

Όπως διαφαίνεται η έλλειψη μέτρων ασφάλειας, οδήγησε στο θάνατο τους άτυχους στρατιώτες. Έχουμε ξαναπεί ότι η εκπαίδευση των ειδικών δυνάμεων πρέπει να είναι σκληρή, αλλά δεν θα πρέπει να ξεπερνά κάποια όρια! Η ασφάλεια στην εκπαίδευση έρχεται πρώτη. 

Κάποιοι παλιοί SAS δυσανασχέτησαν με την παρέμβαση της δικαιοσύνης και των ανακριτών για το ατύχημα, υποστηρίζοντας ότι αν οι προδιαγραφές της δοκιμασίας υποβαθμιστούν, εμμένοντας σε κανόνες ασφάλειας, απαξιώνεται το κύρος των ειδικών δυνάμεων και επιτρέπεται σε λιγότερο ικανούς να εισέλθουν στις τάξεις τους.

Χάρτης που δείχνει τα σημεία που βρέθηκαν νεκροί οι άτυχοι στρατιώτες (Πηγή)
Μάλλον έχουν παρερμηνεύσει το επίπεδο εκπαίδευσης σε σχέση με τους κανόνες ασφάλειας προσωπικού. Δεν πέφτει κανένα επίπεδο, αν όλα γίνονται μελετημένα με στόχους έχοντας παράλληλα θεσπίσει σωστούς κανόνες ασφάλειας! Αν κάποιος δεν καταφέρει να περάσει τις προδιαγραφές, κόβεται! Αν όμως κινδυνεύσει η ζωή του στην ειρήνη, είναι υποχρέωση των εκπαιδευτών να τον προστατέψουν, προλαβαίνοντας το χειρότερο!

Γι' αυτό κάποιοι μυαλωμένοι στον βρετανικό στρατό, κατάλαβαν το κενό  ασφάλειας που υπήρχε  και τους "έβαλαν χέρι"! Έτσι, από εδώ και μπρος οι καιρικές συνθήκες θα λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν θα "τρέχουν" τους εκπαιδευόμενους όταν δεν είναι μέσα στα παραδεκτά όρια εκπαίδευσης! Αλλά δεν είναι μόνον αυτό! Θα υπάρχουν και σταθμοί ελέγχου (ΣΤΕΚ) κατά μήκος του δρομολογίου σε καθορισμένα σημεία, για παροχή επιπλέον νερού. Κάτι ανάλογο με την οργάνωση Πορείας-Βολής στις δικές μας μονάδες!

Υποψήφιοι SAS εκτελούν πορεία στα βουνά Brecon Beacons. (Παλιά φωτογραφία αρχείου)
Αλλά εγώ θα έλεγα και κάτι άλλο! Θέλετε να γίνεται ρεαλιστική εκπαίδευση; Πολύ καλά! Αφήστε τους μόνους χωρίς περιττά πράγματα! Που είναι η λεπτομερής σχεδίαση της αποστολής; Ένας από τους παράγοντες που λαμβάνονται σοβαρά υπόψη είναι ο καιρός! Που είναι οι επικοινωνίες και οι αναφορές κατάστασης; Που είναι ό έλεγχος; 

Αν δούλευαν σωστά όλα αυτά, ίσως να ζούσαν οι μακαρίτες, έστω και κομμένοι! Έγινε κατά την ταπεινή μου άποψη χονδροειδές, ερασιτεχνικό λάθος και αυτοί που το έκαναν πρέπει να φύγουν! Ας αναλάβει η δικαιοσύνη τα υπόλοιπα! 

Είχα την τιμή και την τύχη να  δουλέψω στο παρελθόν με SAS και ξέρω πολύ καλά ότι δεν είναι άνθρωποι που αφήνουν τα πράγματα στην τύχη τους. Υπολογίζουν και την παραμικρή λεπτομέρεια! Ειδικά στην εκπαίδευση, τα μέτρα ασφάλειας υπερέχουν σε οτιδήποτε άλλο! 

Η φιλοσοφία της εκπαίδευσης είναι ο πολύς ιδρώτας στις ασκήσεις για να μη χυθεί πολύ αίμα στη μάχη! Αν είναι να χάνονται ζωές στην ειρήνη έτσι άσκοπα, μάλλον πήραμε λάθος δρόμο!



Ανιχνευτής










Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

Αναφορές περί δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων.

Αμερικανοί SEALs. (Φωτογραφία αρχείου)
Πόσοι είναι οι Αμερικανοί SEALs; Ή μάλλον πόσοι νομίζατε ότι είναι; Θα πιστεύατε, ότι οι Αμερικανοί βατραχάνθρωποι, που θεωρούνται σαν η πλέον επίλεκτη κατηγορία μαχητών μέσα στο χώρο των ειδικών επιχειρήσεων, θα είχαν την μικρότερη δύναμη, έναντι των συναδέλφων τους ειδικών επιχειρήσεων των άλλων  κλάδων. Λάθος!

Μια πρόσφατη δημόσια αναφορά περί τα οικονομικά των δυνάμεων  ειδικών επιχειρήσεων, που απευθύνεται στο αμερικανικό Κογκρέσο, έρχεται να αποκαλύψει, την πραγματική δύναμή τους! Και όπως σχολιάζει στο συγκεκριμένο σημείο άρθρου του  ο Αμερικανός αρθρογράφος, "να γιατί οι Κινέζοι, αγαπούν αυτού του είδους τις  αναφορές του Κογκρέσου. Απλά αποκαλύπτουν απόρρητες πληροφορίες".

Ο συνολικός λοιπόν αριθμός των υπηρετούντων σε μονάδες Αμερικανών βατραχανθρώπων ανέρχεται στους 8.985 προσωπικό, εκ των οποίων  οι υπηρετούντες στην DEVGRU είναι 1.342.

Αμερικανοί Rangers σε άσκηση. (Φωτογραφία αρχείου)
Οι Αμερικανοί καταδρομείς του στρατού ξηράς, (Rangers) έχουν στο 75ο Σύνταγμά τους, δύναμη 3.566 υπηρετούντων  ανδρών (μέχρι στιγμής).  Περισσότεροι οι βατραχάνθρωποι από τους καταδρομείς! 



Green Berrets (Φωτογραφία αρχείου)

Οι πιο πολλοί είναι οι Green Berrets, οι πρασινοσκούφηδες .."ειδικοδυναμίτες", που η δύναμή τους φτάνει τους 22.845.  Η συνολική δύναμη των υπηρετούντων στρατιωτικών  σε μονάδες, σχολές και κέντρα ειδικών επιχειρήσεων του στρατού ξηράς, είναι 32.552


MARSOC (Φωτογραφία αρχείου)

Οι πιο λίγοι, σύμφωνα πάντα με την ενδιαφέρουσα αναφορά, είναι οι ειδικές δυνάμεις των πεζοναυτών MARSOC που η δύναμή τους ανέρχεται στους 2.994 εκ των οποίων οι 1.475 , υπηρετούν στο Σύνταγμα των Raiders

Διασώστες Μάχης κατά τη διάρκεια άσκησης διάσωσης πιλότου. (Πηγή)
H πολεμική τους αεροπορία, στο χώρο των μονάδων ειδικών επιχειρήσεων, έχει δύναμη 15.724 ατόμων.

Είναι γεγονός ότι με την σχετικά πρόσφατη αλλαγή του δόγματος του στρατού ξηράς, στο οποίο περιγράφεται η στενή συνεργασία συμβατικών δυνάμεων και δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων, παράλληλα με την εφαρμογή του αντίστοιχου δόγματος ειδικών επιχειρήσεων,  οι ΗΠΑ επέκτειναν τη δράση τους στον τομέα αυτόν, διαπιστώνοντας ότι αποτελεί ίσως την βέλτιστη λύση για την αντιμετώπιση των ασύμμετρων απειλών σ' όλο τον κόσμο, μειώνοντας ταυτόχρονα τις παράπλευρες απώλειες σε άμαχο πληθυσμό!

Έτσι από το 2001 που ξεκίνησε ουσιαστικά ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας μέχρι και σήμερα, έχουν αυξηθεί σε αριθμό οι δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων, κατά 50%,  έχουν αυξηθεί πάνω από 200%  οι δαπάνες για τις δυνάμεις αυτές, (από 3 δισ. δολάρια σε 10 δισ. δολάρια το 2014) και βέβαια, έχουν αυξηθεί οι αποστολές ειδικών επιχειρήσεων διεθνώς, κατά 148% .

Ακριβή στοιχεία, από το Γραφείο Οικονομικών Ελέγχων των ΗΠΑ, (Government Accountability Office, GAO), που φαίνεται να κάνει καλή δουλειά και στο οποίο ανήκει η συγκεκριμένη αναφορά, με προτάσεις μείωσης δαπανών! Γιατί όπως διαπιστώθηκε,  στο αμερικανικό ΥΕΘΑ, δεν υπάρχει καλή "ορατότητα" για τις απαιτούμενες δαπάνες, δεν τίθεται ορθολογική προτεραιότητα των επιχειρησιακών αναγκών και δεν αξιολογείται επαρκώς η αναγκαιότητα εμπλοκής ειδικών δυνάμεων σε επιχειρήσεις, που ενδεχομένως θα μπορούσαν ν' αναληφθούν από συμβατικές δυνάμεις. Έτσι ευγενικά παρουσιάζεται, αυτό που θα λέγαμε στη γλώσσα μας, "δεν ξέρουν τι τους γίνεται"!

Αλλά δεν είναι το μόνο θέμα που βγήκε στον αέρα από τα ΜΜΕ! Υπάρχει και το θέμα των φυλετικών διακρίσεων, που όσο και αν δεν το παραδέχονται, υποβόσκει μέσα στο χώρο των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων!

Μαύρος Αμερικανός των ειδικών δυνάμεων, σε άσκηση συνεργασίας με Φιλιππινέζους στρατιωτικούς. (Πηγή)
Έτσι λοιπόν, μπροστά στην παγκόσμια εμπλοκή τους σε επιχειρήσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, έχει αρχίσει να αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ύπαρξης μέσα στις τάξεις τους και μαχητών διαφόρων φυλών, ώστε να μπορούν να αναμειγνύονται με αυτόχθονες στις διάφορες περιοχές επιχειρήσεων, χωρίς να είναι εμφανής η παρουσία τους αφού δεν θα είναι αποκλειστικά λευκοί!

Η παρούσα κατάσταση, σύμφωνα με την εφημερίδα που διεξήγαγε την έρευνα,  είναι σαφώς "λευκοκρατούμενη"!

Για παράδειγμα στο σύνολο των SEALs που αναφέρθηκε παραπάνω, μόνο το 2% είναι έγχρωμοι! Στους Green Berrets υπάρχει ένα ποσοστό του 5,4% που είναι έγχρωμοι. Αντίστοιχα στην πολεμική αεροπορία,  ανάμεσα στους διασώστες τους, το ποσοστό των εγχρώμων είναι μόλις 0,6%.

Στους πεζοναύτες το ποσοστό των εγχρώμων στις μονάδες ειδικών επιχειρήσεων είναι μόλις 1%.

Οι κλάδοι υποστηρίζουν ότι "οι πόρτες είναι ανοικτές και όποιος μπορεί και θέλει ας έλθει", αλλά κακά τα ψέμματα! Υπάρχει θέμα! Δεν ξέρω αν θα λυθεί ποτέ, αλλά και εγώ προσωπικά το έχω διαπιστώσει στα διαστήματα που έτυχε να συνεργαστώ με τμήματά τους! Δεν γουστάρουν οι λευκοί τους "άλλους", παρά τις διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου!

Ελπίζω οι στενόμυαλοι λευκοί να το καταλάβουν (γιατί δεν είναι όλοι οι λευκοί με την ίδια νοοτροπία) και να ξεπεράσουν το πρόβλημα, με ομαλό τρόπο! Αλλιώς, εγκυμονεί ο κίνδυνος της διάλυσης, όσο και αν ακούγεται υπερβολικό τώρα!


Ανιχνευτής